DE ZUID-AMERIKAANSCHE HEVEA- BLADZIEKTE. 



De ziekte, die de Surinaamsche Hevea-aanplantingen zoo 

 zwaar heeft geteisterd en voor een groot deel zelfs geheel te 

 gronde heeft gericht, is inheemsch in de bosschen van Zuid- 

 Amerika. Zij vs^erd door Ule reeds in 1904 aangetroffen 

 in de Hevea's aan de Boven-Amazone en beschreven door 

 Hennings; deze noemde als vruchtlichamen van de parasi- 

 tische schimmel peritheciën (die hij noemde Dothidella Ulei) 

 en pycniden {Aporphaeria Ulei) In 1910 werd de ziekte in 

 Suriname opgemerkt en in 1912 beschreef KuYPER haar onder 

 den naam Fusicladuim macrosporum. Daarna is zij ook waar- 

 genomen in Para (Brazilië), Demerara (Britsch Guyana), Tri- 

 nidad en Peru Zij wor-dt dus overal aangetroffen, waar de 

 Hevea in 't wild voorkomt. Behalve de pycniden- en perithe- 

 ciën-fructificatie komt ook een conidiën-fructificatie {Scolicotrt- 

 ^^wOT-fructificatie) voor. Stahel 1) toonde aan, dat de perithe- 

 ciën-fructificatie niet DotJiidella genoemd mag worden en 

 noemde haar Melanopsa?ninopsis. De schimmel moet dus ge- 

 noemd worden Melanopsam??iopsis Ulei en heeft dus behalve 

 deze peritheciën-fructificatie nog een ^ycmden-{Aposphaerta) en 

 een conidiënfructificatie {Scolicotrichum). 



De ziekte is in Suriname en Demerara blijkbaar van de wilde 

 Hevea's in de oerbosschen overgegaan op de gecultiveerde 

 Hevea's, en Stahel meent, dat dit ook in andere landen de 

 gang van zaken is geweest. 



Op andere boomen dan Hevea is de schimmel nooit gecon- 

 stateerd en het schijnt ook onwaarschijnlijk, dat zij op andere 

 planten voorkomt. Op kunstmatige voedingsbodems gelukte 

 het niet, de schimmel te kweeken. Zij bleek dus een vol- 

 komen obligaat parasiet te zijn, niet in staat tot een sapro- 

 phytische levenswijze. 



1) De Zuid-Amerikaansche Hevea-bladziekte, veroorzaakt door Melano- 

 psammopsis Ulei nov. gen. {Dothidella Ulei P. Hennings.) Buil v.h. Dep. v.d. 

 Landb in Suriname No. 34. 



