— 228 — 



Bij zijn onderzoekingen werkte VAN Bemmelen met zuren 

 van steeds sterkere concentratie, die hij op de gronden en 

 kleien liet inwerken. Hij vond zoodoende twee zeer verschil- 

 lende groepen van silicaten in de HoUandsche alluviale gronden: 

 de eene groep oplosbaar in verdund zoutzuur en met een ver- 

 houding van de moleculen kiezelzuur tot die van aluinhydraat 

 van 3 a 5, terwijl de andere groep slechts oplosbaar was in 

 sterk heet zwavelzuur en een verhouding had tusschen ge- 

 noemde moleculen van 2. Gronden van vulkanischen oorsprong 

 van Java gaven grootere hoeveelheden base ten opzichte van 

 het kiezelzuur. In geen van beide gevallen bleken de ver- 

 houdingen uit te drukken in constante geheele getallen. De ver- 

 houding der alkalische basen ten opzichte van aluinhydraat 

 waren evenmin constant. Enkele voorbeelden zijn hier in 

 onderstaande tabel aangegeven. 



,, . ,. , moleculen Si O2 . , 



Verhoudmg tusschen geextraneerd 



moleculen AI2O3 



uit verschillende gronden. 



VAN Bemmelen. 



Een nauwkeurige studie van de klei toonde aan chemisch 

 onveranderde kristallen van de oorspronkelijke silicaten en 

 van gemakkelijk oplosbare stoffen, waarin opgesloten silicaten, 

 die op kaoline gelijken met verhoudingen voor bovengenoemde 

 moleculen van 2 en 3. De gemakkelijk oplosbare stoffen zijn 

 de verweeringsproducten. 



