_ 244 — 



Beide jjroepen zijn over de gcheele wereld verbreid, de 

 Cocctnellinae vrijwel gelijkmatig, de ^///a^^«mö:(? daarentegen 

 in hoofdzaak in de tropische gewesten, welk verschijnsel 

 waarschijnlijk met den aard' van het voedsel der beide groepen 

 samenhangt. 



Van de Epüachninae is er een soort door E. MuLSANT 

 (19de eeuw) beschreven als Eptlachia do de cas tig ma (met 12 

 zwarte vlekken) en een door J. Ch. Fabricius (18de eeuw) 

 als Epüachna vigintioctopunctata (met 24 zwarte vlekken). 



Deze twee soorten, die beide van Britsch /««//t" vermeld 

 worden (3"5), zijn zonder twijfel zeer nauw aan elkaar verwant 

 Exemplaren met 28 zwarte vlekken, die dus tot de door 

 Fabricius beschreven soort zouden moeten gerekend worden, 

 werden door den schrijver in Z)^// niet waargenomen '). terwijl 

 exemplaren met 1 2 zwarte vlekken zeer veelvuldig voorkomen, 

 vooral op Physaüs minima Linné en op Datura fastuosa Linné. 

 Er komen er onder de normale echter nu en dan voor met 

 één of verscheidene vlekken méér dan 1 2, zonder dat deze 

 exemplaren overigens van de andere te onderscheiden zijn. 

 Om de kwestie van het aantal vlekken nauwkeuriger na te 

 gaan, werd van een wijfje met 2 1 vlekken met een mannetje 

 met 1 2 vlekken (beide in 't veld verzameld) de nakomelingschap 

 gedeeltelijk opgekweekt (2). Copulatie werd meerdere malen 

 waargenomen. De nakomelingen behoeven echter niet alle 

 van dit mannetje te zijn geweest, daar het wijfje ook reeds 

 in 't veld kan gepaard hebben. Van de vele nakomelingen 

 werden in 't geheel 77 imago's opgekweekt. Het aantal 

 vlekken dezer exemplaren is aangegeven in de volgende 

 tabel (No 1 ), waarbij in aanmerking moet genomen worden, 

 dat alleen de vlekken op de vleugelschilden, niet echter die 

 op het halsschild meegerekend werden. 



1) Dr. Paul Sorouer (4) citeert van Froggatt (5), dat Epüachna octovi- 

 gintipimctnta Fabricius voorkomtin China, Japan, Manila,Maleische Archipel, 

 Nieuiv Guinea. Australië 



2) Bij de kweekproeven werd altijd als voedsel afgesneden bladen van de 

 genoemde Datura-&ooYt gebruikt, welk voedsel lederen d^g verversc t werd. 



De dieren werden daarbij geborgen in luchtig afgesloten glazen buizen of 

 lampeglazen. 



