— 245 — 



Tabel No. 1. 



Aantal vlekken op de vleugelschildeii. 



Uit deze tabel ziet men, dat voor de onderscheiding der 

 betreffende soorten het aantal vlekken op de dekschilden een 

 twijfelachtige waarde heeft. 



Zooals bij de Coccin-fAlidae in 't algemeen is ook bij Epi- 

 lachna dodecaüigma Mulsant het wijfje meestal wat grooter 

 dan het mannetje, Veilige onderscheidingskenteekenen der 

 geslachten vindt men in de laatste buikringen. 



VOEDSELPLANÏEN. 



In ■Briisck-Indtë leven de beide genoemde Epilachna-%ooxt<è\\ 

 op soorten van de plantenfamilies: ^(?/ö««^^<?£^ en Cucurbüaceae 

 (3,5). In Dell komt onze soort veelvuldig op Datura fastuosa 

 Lmné en op Physalis minima Linné voor. In gevangenschap 

 eet ze ook aardappelloof. De voor aardappelen op vele 

 plaatsen zoo schadelijke Epilachna's behooren echter niet tot 

 de twee genoemde soorten. Tabak (een Solanacae) eet ze 

 gelukkig niet. 



De soort kan in Deli als nuttig voor de tabakscultuur 

 beschouwd worden, daar Physalis minima Lifiné, waarop ze 

 leeft, een voor de tabak zeer schadelijk onkruid is, doordat 

 haar vruchten het meest geliefkoosde voedsel (na tabak) van 

 Heliothis obsoleta Fabricius vormen, welker rups één van de 

 twee meest schadelijke is voor de tabakscultuur. 



De wijze van vreten der genoemde twee Epilachna soorten 

 en ook van de Epilachninae in 't algemeen is een zeer 



