— 2S9 — 



• 



omgezet en daarna door de Nitroso7nonas in nitriet, waarna 

 de Nitrobacter het nitriet in nitraat verandert. Deze veran- 

 deringen gebeuren in bouwgrond, zoo snel, dat het slechts 

 zelden gelukt daarin ammonia en nitriet aan te toonen. De 

 vorming van het nitraat heeft het vlugst plaats, daarna die 

 van het nitriet, terwijl die van ammoniak het langzaamst 

 gaat. 



De belangrijkste verschijnselen van de nitrificaiie kan men 

 gemakkelijk waarnemen, als men een kleine hoeveelheid grond 

 (2-5 gr.) voegt bij 50 cc. van een verdunde oplossing van am- 

 moniumsulfaat. die anorganische voedingsstoffen bevat. Nadat 

 het mengsel drie tot vier weken bij 25° gestaan heeft is de 

 ammoniak verdwenen en heeft men nog alleen nitraat. De 

 omzetting is kwantitatief De loop van de oxydatie is onbe- 

 kend en men heeft geen verbindingen tusschen ammoniak en 

 nitriet kunnen vinden. De beide genoemde bacteriën schijnen 

 specifiek te zijn, zoodat b.v. Nttrosonionas alleen ammonium- 

 zouten nitrificeert als er carbonaten zijn, die ammoniumcarbo- 

 naten kunnen vormen. De Nitrobacter oxydeert ook alleen 

 nitrieten en geen ammoniak. 



De organismen verdragen geen zuur medium ; een voldoende 

 overmaat van calciumcarbonaat is noodig. Vrije ammoniak is 

 eveneens nadeelig voor de bacteriën Zij verdragen ook geen 

 antiseptica, zooals b.v. zwavelkoolstof, maar daar ze zeer snel 

 weer door infectie terugkomen, is het gebruik van zwavelkool= 

 stof toch niet gevaarlijk voor den grond. 



Water en lucht zijn beide noodig voor het leven der 

 bacteriën. In den grond verdragen ze echter gebrek aan 

 water beter dan in culturen in het klein. 



Een groot gedeelte stikstof gaat gasvormig verloren bij het 

 verwelken van planten en het verrotten ervan evenals van 

 mest of organische materie die op den grond ligt en dus aan 

 de lucht is blootgesteld. Voor de meststoffen heeft dit een 

 onderwerp van studie uitgemaakt en men is tot de gevolg- 

 trekking geraakt, dat er verlies aan stikstof is zoolang er 

 lucht bij den mest kan komen. Men beschuldigt oxydeerende 

 bacteriën van dit verlies, maar geen van deze organismen is 



Teysmannia. afl. 6 17, 



