WIDJEN 



Sesanum Indicum L. Algemeene namen: Sesam, Gtngelly 

 en Teelseed. 



Maleisch: Bidjen^ Lenga. Soendaneesch: Widjen. Javaansch: 

 Widjen. Madoereesch: Btdjhan Makassaarsch : Langa. 



De cultuur van dit gewas is wellicht even oud als die van 

 de rijst. 



Geen wonder dan ook, dat er omtrent het land van oor- 

 sprong weinig met zekerheid is te zeggen. 



De Candolle wijst den Oost-Indischen Archipel aan als 

 het land, waar de plant uit de wilde flora is opgenomen on- 

 der de cultuurgewassen. 



Volgens latere studiën van Eberhardt is het vrij zeker, 

 dat de Noordpunt van Voor-Indië het land is vanwaaruit deze 

 cultuurplant zich heeft verbreid. De naam Ttla, welke in de 

 oudste Sanscritische literatuur voorkomt, bijvoorbeeld in de 

 Atharva-veda, is in die streken nog onveranderd gebleven. 

 De Hindoe's, die via Ceylon naar deze landen kwamen, zou- 

 den dan het zaad hebben meegebracht en de cultuur algemeen 

 hebben gemaakt. Bij het oversteken naar Cochin-China en 

 omgeving zou dan het nageslacht dezer Hindoe's de widjen- 

 cultuur naar Achter-Azie hebben overgebracht met de berei- 

 dingswijze, die onder Hindoe-invloed op Java werd gevolgd. 



Het groote aanpassingsvermogen van de widfen is meerdere 

 malen oorzaak geweest van het feit, dat men verschillende 

 soorten widjen meende te moeten onderscheiden. Volgens 

 Eberhardt is er slechts één soort, die in den loop der tijden 

 onder allerlei omstandigheden gekweekt het aanzien heeft 

 gegeven aan vormen, die zich van de oorspronkelijke plant 

 min of meer onderscheiden door vorm en grootte der bladeren, 

 kleur, en afmetingen der bloemen en door de kleur der zaden 



Dr. W. G. Boorsma deelt de meening van Eberhardt 

 niet. Blijkens zijn artikel over Widjen in jaargang XV 



