— 297 — 



van den heer J. G. H. DE VOOGT ontvangen klappers aan 

 vertakking te moeten toeschrijven, nu ben ik genoodzaakt, die 

 meening te herzien. De heer H. A B. BüNNEM£iJER> planten- 

 verzamelaar van het Herbarium, verschafte mij in 1917 van 

 het eiland Nangka bij Banka een zeer mooie vrucht met vier 

 jonge spruiten. Na doorzaging bleek ook deze vrucht één- 

 hokkig te zijn en na verwijderitig der vezellagen was het 

 duidelijk, dat slechts één der kiemgaten doorboord was. De 

 inhoud van het zaad was, daar de vrucht, voordat zij onder- 

 zocht werd, geruimen tijd was blijven liggen, tot een zwam- 

 achtige, gemakkelijk uiteenvallende massa verdroogd, waar- 

 door de kiemplanten met het steel vormige deel (zaadlob), dat 

 het kiemgat doorboorde, gemakkelijk vrij gemaakt konden 

 worden. Bij nauwkeurig onderzoek bleek nu, dat dit steel- 

 vormige deel niet enkelvoudig was. doch inderdaad uit 4 vast 

 op elkaar gedrongen deelen bestond, iets wat bij de vroeger 

 onderzochte oude stadia niet meer vastgesteld had kunnen 

 worden. Vertakking van het jonge stengeltje is dus niet de 

 oorzaak van het ontstaan der vier spruiten en er blijft niets 

 anders over dan dit aan polyembryonie toe te schrijven. 



