^ 3or — 



De lioeveetheid water wisselt in een grond tusschen- de 

 grootste hoeveelheid, bij verzadiging, als de poriën geheel ' 

 gevuld zijn, lot een minimum, als de grond geheel is uitge-^ 

 droogd. Dit zijn echter de uitersten, de gewone variaties zijn 

 tusschen veel nauwere grenzen. Een groot gedeelte van het 

 grondvolume is dus water, verdeeld over de gronddeeltjes of 

 vastgehouden tusschen de poriën. 



De geheele walerhoeveelheid is niet altijd opneembaar voor 

 de plant. Er moet even vlug water aan de plant gegeven 

 worden als deze water verliest door transpiratie, anders droogt 

 ze in. Nu is de hoeveelheid water, die de plant krijgt, ge- 

 heel afhankelijk van de snelheid, waarmee het water zich 

 door den grond heen kan bewegen. En deze snelheid hangt 

 af van de hoeveelheid klei en colloidaal materiaal. Hierbij 

 komt nog een andere factor. Het grondwater is nooit zui- 

 ver; het bevat een oplossing van verschillende stoffen uit 

 den grond, die de plant echter niet alle met het water op- 

 neemt. De oplossing wordt dan steeds geconcentreerder, 

 doordat er voortdurend door de plant water aan onttrokken 

 wordt, en kan tenslotte een punt bereiken, waarbij ze te 

 geconcentreerd wordt voor de plant. Deze gaat dan verwel- 

 ken, terwijl zij toch staat op een kleigrond of een humusrijken 

 grond, die goed van water voorzien is. Het water, dat de 

 grond dan nog bevat, wordt genoemd „onopneembaar" water. 

 Het werd door verschillende onderzoekers bepaald De naam 

 is niet gelukkig gekozen, want het water is niet onopneembaar, 

 maar wordt dit door een te groote concentratie van opgelost 

 materiaal. Deze wordt niet bereikt, als de waterbeweging 

 in den grond vlug genoeg plaats heeft om het watertekort in 

 de onmiddellijke omgeving der wortels te herstellen. 



In het algemeen kan men zeggen, dat micro- organismen 

 minder water verlangen dan hoogere planten, omdat ze geen 

 water verdampen, zoodat men dikwijls kan waarnemen, dat 

 nitraten en ammonia nog gevormd worden in gronden, die 

 al te droog zijn voor het leven der planten. 



Wat de lucht in den grond betreft, heeft men gevon- 

 den, dat bij een normaal vochtigen grond 10 pet. van zijn 



