— 304 — 



sterk werkt. Men heeft uit de uiteenloopende resultaten, ver- 

 kregen niet verschillende zuren van verschillende sterkte, het 

 besluit getrokken, dat in den grond, phosphor verbindingen 

 en kalizouten van zeer uiteenloopende samenstelling voorkomen, 

 die in verschillend mate oplosbaar zijn. Een andere verkla- 

 ring is, dat deze verbindingen zich verdeelen tusschen twee 

 oplosmiddelen nl, hot verdunde zuur en de colloidale 

 matfrie, waarin ze in den grond aanwezig zijn. Volgens 

 «ie laatste onderzoekingen op coloidaal gebied is dit her 

 waarschijnlijkst. 



Bij alle besprekingen over plantenvoedsel in den grond 

 jjaat mon steeds van het standpunt uit, dat de eenige belang- 

 rijke voedingsstoffen voor de plant zijn stikstof, phosphaten, 

 kalizouten, calcium, magnesium- en ijzerzouten, die daarom 

 ook gewoonlijk de essentiëele voedingsstoffen worden ge- 

 noemd. Men kan planten uitstekend laten groeien in water- 

 culturen, die niets anders dan deze stoffen bevatten Zooals 

 we echter reeds in het begin zagen, is soms stalmest voor de 

 handhaving van de vruchtbaarheid van meer waarde «lan 

 de toevoeging der bovengenoemde zouten. Ook enkele niet 

 tot de genoemde stoffen behoorende verbindingen doen soms 

 de planten beter groeien. In ieder geval is het noodig, dat 

 men zich omtrent.de voeding van de plant ruimere begrippen 

 vormt, dan tot nu toe meestal is gebeurd, en dat men niet 

 uitgaat van het standpunt, dat het een eenvoudige rekensom 

 is van bijvoegen van N, P, K, voor zoover dit door de plant 

 verbruikt wordt. 



De micro-organismen in den grond leven niet, zooals dik- 

 wijls verondersteld wordt, direct op de minerale bestanddeelen 

 van den grond. Ze leven op het colloidale complex van 

 organisch en anorganisch materiaal, min of meer verzadigd 

 met water, dat de minerale deeltjes omvat. Deze materie is 

 dus analoog aan de in het laboratorium bereide gelatine- of 

 andere platen om bacteriën te cultiveeren. De verdere kennis 

 over dit medium, waarop de micro-organismen leven, is zeer 

 gering en juist de kennis hiervan zou zeker zeer veel 

 vraagstukken voor den landbouw kunnen oplossen. 



