— 318 — 



De voortplanting geschiedt in hoofdzaak door zaad, ofschoon 

 die ook wel door worteluitloopers plaats heeft. Het zaad ver- 

 liest spoedig het kiem vermogen. Als het langer dan 3 weken 

 bewaard wordt, is de kiemenergie zeer verzwakt. Het beste 

 is de vruchtjes oogsten, zoodra ze rijp zijn. Hoewel dit niet 

 strikt noodzakelijk is, laat men de versch geoogste rijpe za- 

 den op hoopen, 2 a 3 nachten licht broeien. Men wrijft ze 

 daarna met asch en legt ze circa 8 cM. van elkaar op voor- 

 uit gereedgemaakte, licht beschaduwde bedden. De schaduw 

 wordt ijler gemaakt, naarmate de zaden opkomen en de zaai- 

 lingen grooter worden. Als de plantjes ongeveer 30 cM. hoog 

 zijn, kunnen zij ter bestemder plaatse overgebracht worden. 

 Zij zijn niet kieskeurig wat de grondsoort betreft. Op humus- 

 rijken bodem groeien zij echter beter, dan in steenachtigen 

 grond. Men maakt gewoonlijk weinig werk van het om- 

 werken van den grond. Dikwijls gebruikt men bij het planten 

 slechts een pootstok, ofschoon het natuurlijk beter is eerst 

 een behoorlijken planikuil te maken en den grond eerst na 

 het uitzuren weer in den kuil te brengen, om daarna de 

 planten te plaatsen. De onderlinge afstand, waarop de 

 C. Burmanni als alleeboomen geplaatst dienen te worden 

 is 7 a 8 Meter. 



Langs ongeslachtelijken weg vermenigvuldigende, neemt 

 men de uitloopers van de in den grond achtergebleven boom- 

 stronken. Zij worden geschikt geacht, om als plantmateriaal 

 te dienen, als ze 1 voet hoog zijn; zijn zij langer, dan wor- 

 den zij tot op die hoogte ingesneden voor de uitplanting. 



Chrysophyilum Kainito L. 



Dit is een bijzonder mooie boom uit West-Indië ingevoerd^ 

 hij is daar bekend als sterappel, om de groote ronde vruch- 

 ten, die geheel den vorm van appels hebben. Die vruchten 

 blijven lang groen, eerst bij volkomen rijpheid nemen ze een 

 paarse tint aan Zoolang de vruchten nog niet in laatstgenoemd 

 stadium verkeeren, bevatten zij een verbazende hoeveelheid 

 caoutchoucachtig melksap, en zijn ze bijzonder wrang. 



De sterappel houdt van een vochtig klimaat, in de lage, 

 droge kuststreken gedijen zij minder goed. 



