SCHADUW-, SIER- EN LAANBOOMEN. 



(vervolg i). 



Elaeocarpus sphaerica Schuin. 



Deze zusterboom van de vorige soort wordt ook door de vol- 

 gende synonymen aangeduid : E. Ganürus RoxB., E. angus- 

 tifolia Bl , E. Cijanocarpa Maing en GiDiitrus sphatrocarpa 

 Gaertn. Eenige inheemsche namen zijn : D j a n i t r i, G a- 

 nitri (Jav. Soend.) Genitri (Jav.), Klitri (Mad.) Si ma 

 (Mak. en Boeg.) 



Deze meestal rechte, slanke boom wordt 25 tot 30 M. hoog 

 en 0.30 tot 0.40 M. dik en heeft kleine wortellijsten. De schors 

 is aschgrauw en nog al glad. De groene bladeren vertoonen 

 mooie herfstkleuren, als zij voor het afvallen oranje tot bloed- 

 roode tinten verkrijgen. De bij rijpheid rolronde zaden ter 

 grootte van een knikker zijn ultramarijn blauw. 



De boom komt in Z. O. Azië en ook op Java voor beneden 

 de 1200 M., vooral tusschen de 500 en 1000 M. Hij is echter 

 zelfs op 350 M boven den zeespiegel in de vlakte van Treng- 

 galek (Zuid-Kediri) niet zeldzaam, verder in Kedoe en in de 

 omstreken van Tasikmalaja, Bandjar, enz. 



Bijgaande foto is van een ganitrilaan, waarvan de boomen, 

 jammer genoeg, te hoog zijn opgesnoeid 



De van het vruchtvleesch ontdane pitten, leverden vroeger 

 veel meer dan tegenwoordig een handelsartikel. De mooiste 

 kleur (fraai bruin) hebben die pitten, welke het spijskanaal 

 van een dier zijn gepasseerd. Hoe kleiner en hoe hobbeliger 

 de kernen zijn, hoe grooter hunne handelswaarde is. Soms 

 ringt men de takjes, niet zoo diep, dat zij afsterven, maar 

 toch voldoende om den sapomloop eenigszins te stremmen, 

 om de vruchten kleiner te doen blijven. Behalve voor plaatselijk 

 gebruik worden de pitten uitgevoerd naar Voor-Indië en Perzië. 



1) Zie blz. 315 eu vlg. 



TeysQiannia, afl. » 22. 



