— 341 — 



Deze hooge, zware rechtstammige boom met roodachtige 

 schors heeft tamelijk groote leerachtige bladeren, kleine groen- 

 gele bloempjes in okselstandige pluimen en een steenvrucht, 

 die de grootte bereikt van een Casuaris-ei, 



Onder gunstige omstandigheden wordt de boom 60 a 70 

 voet hoog en 30 duim dik. 



Het is jammer, dat de boom zoo uiterst langzaam groeit en 

 daarom in de praktijk onder de kleinere boomen gerangschikt 

 moet worden. 



Kieskeurig, wat den grond betreft, is hij niet. In tamelijk 

 onvruchtbaren bodem ziet hij er altijd frisch en krachtig uit. 



Al deze eigenschappen geven hem niet de geschiktheid 

 voor laanboom. In geval men hem er voor zou willen aanplan- 

 ten, kan zulks slechts langs smalle wegen geschieden, daar 

 hij door den langzamen groei zeer lang klein blijft. Bij het 

 uitplanten rekent men er op, dat de boomen lang klein blijven 

 en dus niet te ruim mogen staan. Later neemt men dan de 

 helft van de boomen weg om aan de grooter geworden exem- 

 plaren de noodige ruimte te geven. 



Ficus Benjamina Linn. 



Eenige Synonyme namen van deze Moracea zijn : Fi'cus 

 Benjamiinivi Mio , F. nuda Mio., F. comosa R(jxb. en Va- 

 ringa parvifolia Ru M Pil. 



Inheemsche namen zijn o. a. Waringin of Wringin 

 (Jav.) en Tjaringin (Soend.). 



Dit is werkelijk een der mooiste en meest majestuense boo- 

 men van de tropen. De inlander is er zoo door geïmponeerd 

 dat hij een bijgeloovige vrees koestert, om waringinboomen 

 om te kappen. Het is een ver verspreide boom in de tropen, 

 men treft hem aan in Voor-Indië, op het Maleische schiereiland, 

 Sumatra, Celebes, enz. Op Java vindt men hem menigvuldig 

 aangeplant op de z g. aloen-aloens, hij wordt daar soms 

 als heilig vereerd. 



Er schijnen een paar zeer na verwante variëteiten van te 

 bestaan, die in bladvorm met elkaar overeenkomen, doch in 

 groei wijze nog al verschillen ; de een heeft een f linken, mas- 

 sieven stam, terwijl de andere een groot aantal luchtwortels 



