— 424 — 



daarboven in en de randen worden onregelmatig-. Is de vijver 

 niet te groot, dan is het beste middel er tegen de oevers te 

 cementeeren, gewone kalk wordt door de krabben vernield,, 

 cement verhinderd hun schadelijk werk. 



Aan hetgeen de hr. V schrijft over het snoeien, zou ik nog 

 willen toevoegen, alle wonden van houtige gewassen voor- 

 zichtig met zwarte teer te bedekken, men gaat daardoor het 

 inrotten en indrogen tegen, terwijl de wonden onder dat teer- 

 laagje gemakkelijker genezen. 



Ik moet hier ook wijzen op de waarschuwing van den 

 schrijver voor het te dicht bij elkaar planten, zoowel van hees- 

 ters als van boomen. Tegen de plantregels wordt veel ge- 

 zondigd, in de eerste plaats, doordat men het terrein gaarne 

 vol wil hebben en ten tweede doordat men zich niet altijd een 

 duidelijke voorstelling maakt, van de grootte der planten, als 

 zij volwassen zijn. Later tracht men het euvel te verhelpen 

 door er het mes in te zetten, waardoor de eigenaardige fraaie 

 vormen van de verschillende gewassen gewoonlijk verloren, 

 gaan of men ruimt een deel van den aanplant op. Dit laatste 

 doet men gewoonlijk te laat, waardoor de goede vormen ook 

 al verloren zijn gegaan. 



Bij hetgeen schrijver mededeelt over het enten, zou ik nog 

 willen voegen, dat vooral in de benedenlanden het oculeeren 

 te verkiezen is, men heeft daarbij geen entwas noodig. Als 

 het oculeeren goed gedaan wordt, genezen de wonden spoedig. 

 Voor het dicht binden der wonden gebruikt men hier gewoon- 

 lijk de bast van waroe {Hthiscus tiliaceus BI.). De bast wordt 

 één nacht in het water gelegd en daarna met een steen of 

 houten hamer geklopt, de houtige deelen kunnen er dan ge- 

 makkelijk afgehaald worden. Deze waroebast, mits goed be- 

 reid, heeft wel eenige overeenkomst met de superieure raffia. 



Aan te bevelen is te oculeeren met een goed slapend oog;^ 

 als na een paar dagen het bladsteeltje afvalt, mag men aan- 

 nemen, dat de oculatie geslaagd is, verdroogt dit echter aan 

 de oculatie, dan is de operatie mislukt. 



Ik zou bij de beschrijving van het uitzaaien van sporen van 

 varens nog kunnen voegen, dat het nuttig kan zijn, de aarde^ 

 waarin men uitzaait, eerst door koken te steriliseeren, in dea 



