NOG IETS OVER EEN SOORT VAN DRUIF. 



^Naar aanleiding van het stukje van den heer C. Daubanton 

 getiteld : »Voorloopige mededeeling over een soort van druif « 

 in dezen jaargang van Teysmannia blz. 349, deel ik het vol- 

 gende mee : 



De heer Daubanton bedoelt blijkbaar dezelfde of een zeer 

 naverwante soort als die, welke bij mijn komst te Buitenzorg 

 reeds in verscheidene exemplaren onder den naam van Vitis 

 sp Cochinchina in 's Lands Plantentuin gekweekt werd. Eenige 

 exemplaren stonden in den ouden boschluin in de nabijheid 

 der kampong van het inlandsch personeel, doch bloeiden 

 weinig. Een prachtexemplaar bevond zich echter aan den 

 toen nog niet beschoeiden oever der Tjiliwong, ter plaatse, 

 waar zich nu de vijvertuin uitstrekt, welk terrein toenmaals 

 voor <zaadtuin« diende. De plant was langs een zeer groote, 

 horizontale bamboestelling geleid, waarvan af en toe de reus- 

 achtige vruchtpluimen in grooten getale naar beneden hingen, 

 hetgeen een inderdaad aantrekkelijk gezicht opleverde 



Dit was ook de meening van Prof. Trïub en op zijn ini- 

 tiatief werd door Prof. Van Romburgh uit de vruchten een 

 »soort« wijn gemaakt. De uitkomsten waren van dien aard, 

 dat besloten werd te trachten door kruising met de gewone 

 druif, die reeds hier en daar op Java gekweekt wordt, een 

 bastaard te verkrijgen, die goed bestand zou zijn tegen het 

 klimaat en betere vruchten zou voortbrengen dan de Cochin- 

 chineesche soort. 



Door een Chinees te Batavia werden op verzoek welwillend 

 open bloemen van de gewone, witte druif gezonden en onder- 

 geteekende genoot de eer zich de kunstbewerking der bestui- 

 ving te zien opdragen. Die eer verschafte echter geen onver- 

 deeld genoegen. Staande op een trapje, met de armen naar 

 boven en bet hoofd achterover, moesten gedurende uren de 

 kleine, gemakkelijk afbrekende bloemknopjes geopend en ge- 



