— 466 — 



Ship damage van gebaalde jute, die niet binnen in de baal ont- 

 staat, doch in de buitenste lagen, is waarschijnlijk toe te schrijven 

 aan dezelfde organismen, welke de heart damage veroorzaken. 

 Deze bederving van de vezel vindt plaats in die balen, welke in 

 een slecht geventileerd scheepsruim gestuwd zijn en uitwendig 

 vochtig worden door opname van het neerslag, dat door herhaalde 

 temperatuurswisseling in den dampkring van het scheepsruim ont- 

 staat. 



Bulletin of the Imperial Institute XVII v.d. m. 



Pisangafval als potaschbron. 



Toen in Amerika in 1917 de vraag naar kaliumzouten sterk 

 toenam, ging men zich toeleggen op het zoeken naar nieuwe 

 potaschbronnen. Een geheel nieuw gezichtspunt gaf de verwerking 

 van de stelen van pisangtrossen, welke in gewicht varieerden 

 tusschen 0.9 en 1.8 K. G. en een watergehalte bezaten van 91.2 

 tot 92.6 pCt. 



De stelen werden in schijfjes gesneden van ongeveer 2H c. M. 

 dikte en in een oven gedroogd. Door de vele en betekkelijk wijde 

 sapkanalen is het water er vrij gemakkelijk uit te krijgen. De ge- 

 droogde schijfjes lieten zich gemakkelijk verpoederen. 



Eén dezer poeders gaf o. a. de volgende cijfers : 

 Totaal stikstof 0.44 pCt. 



id. phosphorzuur 0.42 „ 

 id. kalium 10.46 „ (K2 O) 



In water op', id. 7.72 „ 



Vocht 4.05 „ 



Dit poeder komt in kaligehalté ongeveer met Kaïniet overeen, 

 terwijl het als een voordeel gerekend mog worden ten gunste van 

 het hier besproken materiaal, dat dit slechts sporen natrium en 

 chloor bevat. 



In de praktijk perste men de schijfjes eerst in een vruchtenpers 

 uit, waardoor men tot 73 pCt. vocht kan kwijt raken, waarin 

 zich echter 70 pCt. van de oorspronkelijk aanwezige hoeveelheid 

 potasch bevindt. Hier schiet men dus weinig mede op. 



De goedkoopste wijze is, om de schijljes te verkolen; na 

 eeningen tijd beginnen ze te gloeien als houtskool en wanneer er 

 dan voldoende lucht kan toetreden, kan men het oorspronkelijke 



