— 470 — 



alle soorten aangetast worden. Betrekkelijk weinig vatbaar zijn 

 Citriis nobllis met zijn verschillende variëteiten, de Kansu-orange 

 en waarschijnlijk ook C. mitis. Het zal misschien mogelijk zijn, 

 hiertusschen variëteiten te vinden, die onder cultuurvoorwaarden 

 voldoende weerstandsvermogen bezitten. 



Het gedrag der hybriden is bijzonder interessant. Worden twee 

 sterk vatbare soorten met elkaar gekruist, dan is de hybride even 

 vatbaar als de ouders. Wordt daarentegen een zeer vatbare soort 

 met een betrekkelijk immune soort gekruist, dan gaat de mindere 

 vatbaarheid op de hybride over. Voor hybridisatie zijn daarom 

 bijzonder aan te bevelen de variëteiten van C. nobilis en de soorten 

 van het geslacht Fortunella. 



Peltier L. G., Susceptibility and resistance to Citrus-canker of 

 the wild relatives, Citrus fruits, and hybrids of the genus Citrus 

 (Journal Agric. Research Vol. XIV. 1918 p. 338-357). 



Beschadigingen aan jonge planten ten gevolge van te 

 sterke verwarming van den grond. 



Vooral op kweekbedden, maar ook in den aanplant, gebeurt 

 het wel eens, dat de jonge planten afsterven onder verschijnselen, 

 die sterk doen denken aan de verschijnselen, zooals ze door som- 

 mige in kweekbedden veel voorkomende schimmels veroorzaakt 

 worden en die onder den naam van verwelkingsziekten bekend 

 zijn. Het plantje gaat op eens scheef staan of valt om en 

 verwelkt. Nabij de oppervlakte van den grond is bij dergelijke 

 planten de bast verdroogd en ingezonken. Meestal loopt de in- 

 zinking in den vorm van een ring rondom het stammetje, soms 

 is zij ook tot een kant beperkt. 



Bij nader onderzoek blijken eenige verschillen te bestaan tusschen 

 de hier bedoelde aantasting en de echte verwelkingsziekten. Terwijl 

 nl. bij de door verwelkingsziekte aangetaste planten de wortels 

 steeds min of meer in ontbinding verkeeren, is dat hier na het op- 

 treden van de inzinking niet het geval. Verder is de inznking licht 

 gekleurd en door een scherpe lijn van het gezonde weefsel ge- 

 scheiden en neemt niet in grootte toe. Bij de verwelkingsziekten 

 daarentegen vertoont de inzinking zeer verschillende kleuren, de 

 verkleuring is niet door een scherpe lijn begrensd en wordt gelei- 

 delijk naar boven en beneden toe grooter. 



Het feit, dat de aantasting bij alle planten aan den zonkant ster- 

 ker is dan aan den schaduwkant, maakte het waarschijnlijk, dat te 



