473 



gemakkelijker werd ontleed dan dat van de meer houtachtige, ver- 

 hep de nitrificatie langzamer. 



Hiervoor heeft Joshi getracht eenige voorloopige verklaringen te 

 geven, welke wij hier doen volgen: 



a. de meeste soorten van rottingsbacteriën, die zich bij het 

 toevoegen van groene mest in den grond ontwikkelen, kunnen zoo- 

 wel kooistofhoudend als stikstofhoudend materiaal aantasten. Uit 

 twee proeven, waarbij een zuivere cultuur van deze rottings- 

 bacteriën in een oplossing van pepton op oliekoeken gebracht werd 

 bleek, dat de bacteriën minder inwerking hadden, wanneer glucose 

 toegevoegd werd. Aan de hand hiervan meent JOSHi, dat het ver- 

 loop van de nitrificatie op dezelfde wijze beïnvloed wordt door 

 het gemakkelijk ontleedbaar kooistofhoudend materiaal, dat in den 

 vorm van parenchym in een grootere hoeveelheid in de sappige 

 planten aanwezig is dan in de houtachtige stengels, 



b. het is niet onmogelijk, dat de rottingsbacteriën, die het 

 sappige weefsel van de zachte stengels aantasten, zich in het be- 

 gin zoo sterk vermenigvuldigen, dat zij groote hoeveelheden toxi- 

 nen en andere producten afscheiden, die den groei van andere 

 bacteriën beletten en daardoor ook de nitrificatie. 



c. de geringere hoeveelheid der gevormde nitraten bij groene 

 bemesting van sappige plantendeelen wordt veroorzaakt door het 

 feit, dat er ontleding van nitraten plaats heeft. Het grootste aan- 

 tal bacteriën, dat zich bij toevoeging van groene mest ontwikkelt, 

 vernietigt de nitraten, die gevormd worden, m. a. w. de denitrifica- 

 tie begint op het zelfde oogenblik als de nitrificatie. 



d. Verder is het mogelijk, dat eenige rottingsbacteriën de ge- 

 vormde nitraten assimileeren voor haar eigen ontwikkeling en deze 

 omzetten in bacterie=protëinen, die later ter beschikking komen. 



Van zeer groot belang is het te weten, welke plantendeelen bij 

 de groene bemesters de meeste stikstof bevatten en den besten 

 invloed hebben op de nitrificatie in den bodem. 



Sommige schrijvers zijn van oordeel, dat door de bacterieknol- 

 letjes, waarin de atmosferische stikstof wordt vastgelegd, de wortels 

 de meeste stikstof bevatten. Zij halen hierbij aan, dat een graan- 

 oogst na leguminosen steeds een beteren groei heeft. 



De stikstofverhoudingen tusschen de plantendeelen zijn voor 

 vier groene bemesters n.1. Crotalaria Juncea, Sesbania aculeata, 

 Cyamopsis psoralioides en Vigna cat'ang nagegaan. Uit de cijfers 

 blijkt, dat het gedeelte boven den grond bijna drie kwart van de 

 stikstof in de geheele plant bevat. 



