AANTEEKENINGEN OVER ORCHIDEEËN I. 



Thunia alba Rchb f 



Deze fraaie en gemakkelijk te kweeken plant ziet men 

 betrekkelijk zeldzaam bij liefhebbers. Dit zal misschien daar- 

 aan toegeschreven moeten worden, dat men niet vertrouwd 

 is met de juiste k weekwijze en daardoor de planten verliest, 

 of ze niet tot bloeien krijgt en daarom wegdoet. 



Thunia alba heeft forsche, lange, nagenoeg rolronde, vleezige 

 stengels, die geheel bebladerd zijn. De niet-bloeiende stengels 

 loopen naar den top geleidelijk dunner 'toe, terwijl ook de 

 bladeren geleidelijk kleiner worden ; zij worden bovendien 

 langer dan de bloeiende en kunnen een lengte van tot 90 

 cM. bereiken bij een doorsnee aan den voet van 2,5 c.M. 

 De bloeiende stengels, die gewoonlijk dikker zijn, gaan aan 

 den top vrij plotseling in den bloemtros over, hetgeen duidelijk 

 te zien is aan oude stengels, die hun bladeren verloren hebben. 

 Zij worden tot 60 c.M. lang bij een dikte van bijna 3 c.M. De 

 bladeren worden hier naar den top toe nagenoeg niet kleiner. 



De bladeren staan schuin uit, omvatten aan den voet den 

 stengel, zijn kruidachtig, recht, lancetvormig, spits en worden 

 tot 27 c.M. lang en 6.5 c.M. breed ; bij de niet-bloeiende 

 stengels zijn zij smaller De kleur is lichtgroen met blauw- 

 achtige tint welke veroorzaakt wordt door een waslaagje, dat 

 ze, evenals de bladscheeden, bedekt en het nat worden ver- 

 hindert. Dit .waslaagje kan men er gemakkelijk afwrijven ; 

 het verdwijnt aan de bovenzijde ook ten slotte bij planten, 

 die in den regen staan. 



De bloemstengels verschijnen, zooals reeds gezegd is, aan 

 den top der stengels en vormen een korten, dichten, overhan- 

 genden tros, die tot ongeveer 10 bloemen kan dragen. Deze 

 staan in den oksel van groote, blijvende, concave, witte schut- 

 bladeren, die na het afvallen der bloemen zwart worden en 

 dan minder fraai zijn, zoodat men goed doet ze te verwijderen. 



Teysmannia, afl. 11 en 12. 31. 



