— 518 — 



krijk, zijn de chemici er niet toe gekqmen, aan het bewerken 

 der aromatische verbindingen het hun toekomende deel te 

 leveren ; men is daar meer op het gebied der aliphatische 

 scheikunde gebleven, waarbij ook vele mooie overwinningen 

 behaald werden. 



Eerst in den laatsten tijd is men zich in Duitschland ook 

 meer op de vetlichamen gaan toeleggen, waarvan de groote 

 toenemende belangstelling in de physologisch-chemische pro- 

 blemen een duidelijk bewijs levert. Want de voornaamste re- 

 acties van het plantaardige en dierlijke leven zijn van alipha- 

 tische natuur. Het reductieproces bij de synthese van de plan- 

 ten stof en het oxydatieproces in de plantaardige en dierlijke 

 cellen voeren beide tot aliphatische verbindingen. Veel sterker 

 en rijker dan voor de ringsystemen vloeien de bronnen van 

 de aliphatische stoffen. 



De hoofdbron van aliphatisch materiaal is de koolzuurassimi- 

 latie van de chloroph3dl bevattende planten. Het geheele leven 

 steunt op de reductie van het koolzuur uit de lucht in de 

 choloroplasten onder de werking van het zonlicht. Daar vol- 

 gens nieuwe nauwkeurige metingen de verhouding tusschen 

 de verwerkte hoeveelheid koolzuur en de gevormde hoeveel- 

 heid zuurstof constant en nauwkeurig gelijk één is, wordt het 

 koolzuur kwantitatief tot koolstof gereduceerd. De koolstof 

 ontstaat als h3'draat en wel als het eenige bekende hydraat 

 van het koolstof- atoom, als formaldehyde, dat de planten ons 

 in den gecondenseerden vorm van suiker, zetmeel, cellulose 

 en gommen ter beschikking stellen. Alle andere producten 

 van het plantenleven ontstaan bij processen, die naast 

 deze hoofdreacties als hulp- en nevenreacties optreden, vele 

 vormen zich bij het ademhalingsproces. De aliphatische zuren, 

 waarvan ScHEELE zoovele ontdekt heeft, zooaJs gl3^kolzuur, 

 glyoxylzuur, oxaalzuur, appelzuur, Wijnsteenzuur, Citroenzuur 

 enz. zijn niet, zooals LiEBiG aannam en in de laatste jaren 

 door Baur verdedigd werd, tusschenvormen bij de assimilatie, 

 maar bij de ademhaling. De celwanden van de planten en de 

 talrijke reservestoffen in hun overjarige organen zijn alipha- 

 tische stoffen. Dit materiaal af te zonderen is het doel van de 

 grootste industrieën, zooals de cellulose — en de suikerfabri- 



