531 



schaduw is, omdat de kroon vrij ijl is, licht. Ten einde den 

 vluggen groei te bevorderen, is het nuttig, ze in goed bemeste 

 plantk uilen te planten. 



Reeds in 1882 werd door Dr. van Romburgh medege- 

 deeld, dat aan de wortels in groote getale de karakteristieke 

 knolletjes voorkomen, die bij de stikstof opname uit de lucht 

 zulk een belangrijke rol spelen. Deze eigenschap, en ook het 

 feit, dat hij den groei van alang-alang onderdrukt, maken hem 

 tot een geschikten schaduwboom. 



De boom brengt overvloedig zaad voort, maar kan ook door 

 stekken vermenigvuldigd worden. 



De schors vindt, zooals bekend is, uitgebreide aanwending in 

 de ververij 



Pithecolobium dulce Benth. 



Synonymen zijn : Mimosa dulcis RoxB., M. zmgius cati 

 Blanco, Inga dulcis Wlld. en Ing. pungens H. en B. 



Deze boom is waarschijnlijk wel drie eeuwen geleden door 

 de Portugeezen hier ingevoerd en thans in de ommelanden 

 van Batavia verwilderd. Eenige inlandsche namen zijn : Asam 

 koerand ji — waarmee echter in den regel Diuhutn indicum 

 aangeduid wordt — A. landa en A. tjina. 



De oorspronkelijke groeiplaats is Midden- Amerika. 



Hij wordt 5 tot 15 M. hoog en is op enkele plaatsen langs 

 de wegen en op de erven aangeplant, o. a. in Pasoeroean. 

 Ofschoon hij in zijn' normalen groei zich in den vorm van 

 een' boom ontwikkelt, kunnen er mooie hagen van gemaakt 

 worden; voor dit doel wordt hij aan de kust van Coromandel 

 geplant. In Madras is de Botanische tuin door zulke hagen 

 van de omgeving gescheiden; door geregelde snoeiïng kweekt 

 men er zeer mooie hagen van. 



Het is een fraaie boom met hangende takken aan de uiterste 

 toppen der takken zijn doorenvormige steunblaadjes. De bla- 

 deren bestaan uit vier blaadjes, die een lengte hebben van 

 16 tot 50 mM., bij eene breedte van 7 tot 25 mM. De witte 

 bloempjes, in hoofdjes geplaatst, zijn vereenigd in pluimen aan 

 het einde der hangende takken. De ronde peultjes zijn tus- 

 schen de zaden ingesnoerd, de zwarte zaden zijn voorzien van 

 TejfmaDDia, afl. 11 en 12. 34. 



