— 12 — 



de enzynien, en van de waterige consistentie van de knollen, 

 aannemen, dat de chemische samenstelling van de aardappel- 

 knol in de tropen anders is dan in» gematigde luchtstreken, en 

 deze andere samenstelling zal zeker voor een deel door de hooge 

 temperatuur veroorzaakt worden; waarschijnlijk ook door 

 andere invloeden van het tropische klimaat, waarin wij nog 

 geen nader inzicht hebben. 



Of nu de roestvlekken door organismen veroorzaakt worden 

 of niet (ik ben overtuigd, dat dit laatste het geval is), het is 

 zeker, dat het tropische klimaat de ziekte sterk in de hand werkt. 



Daar, waar Europeanen zich op Java en Suraatra met aard- 

 appelcultuur bezighouden, werd mij telkens weer medege- 

 deeld, dat de meeste van de soorten, die door hen uit Europa 

 waren ingevoerd, op den duur niet meer te verbouwen waren, 

 daar de knollen steeds de bruine vlekken vertoonden en de 

 opbrengst minder en minder werd. Op de hoogvla'cte der 

 Karo Bataks (Sumatra O. K), waar een Europeesch adviseur 

 de Batakkers bij het aardappelkweeken voorlicht, heeft men, 

 practisch gesproken, slechts één geschikte soort voor de cul- 

 tuur overgehouden, n.1. de Fransche. 



Deze Franschen vertoonen slechts sporadisch roestvlekkig- 

 hoid, en men deelde mij mee, dat „de roestvlekkigheid door 

 de betere cultuurmethoden sterk was-afgenomen". De andere 

 soorten hadden zich echter niet staande kunnen houden. 

 . De Batakkers nu keeren niet voortdurend met aardappels 

 op hetzelfde veld terug; zij bemesten den grond en zij laten 

 de aardappels na het afsterven van het loof nog eenigen tijd 

 in den grond. De knollen rijpen voldoende uit. Bovendien 

 wordt pootgoed van een behoorlijke grootte gebruikt. 



Vergelijkt men hiermee bijvoorbeeld de aardappelcultuur, 

 zooals die in den Tenger door de Inlanders wordt gedreven, 

 dan blijkt duidelijk het groote verschil. Hier worden dikwijls 

 herhaaldelijk aardappelen op hetzelfde veldje verbouwd; de 

 knollen worden geoogst, als het loof nauwelijks is afgestor- 

 ven ea als bibit wordt gebruikt het kriel, van enkele gram- 

 men zwaarte, in verschillende streken van de Preanger, 

 en op het Diengplateau wordt nog primitiever gekweekt. 



Het resultaat is een natte, roestvlekkige aardappel, die bij 



