VERBETERING VAN DE CULTUURTECHNIEK BIJ DE 

 ROBUSTA KOFFIECULTUUR 



DOOR 

 J. H. KUNEMAN Jr. 



Wanneer men de suikercultuur vergelijkt met de koffie- 

 cultuur, dan zijn er punten van overeenkomst. Toen de 

 suikercultuur op het punt stond van te verdwijnen, werd 

 de cultuur door het invoeren van nieuwe soorten gered. 

 En toen men meende, dat de doodsklok voor de koffiecultuur 

 geluid zou worden, kwam deze door het aanplanten van een 

 nieuwe soort, de Rohusta, tot een nieuwen bloei. 



Maar er is ook verschil tusschen beide culturen. Bij de 

 suiker steeds een streven tot het vinden van nieuwe me- 

 thoden in de cultuur, en het pogen om de bereiding tot een 

 zoo hoog mogelijk standpunt op te voeren. Bij de koffie 

 niets hiervan; steeds wordt nog bij de cultuur de sleur van 

 tientallen jaren her gevolgd, steeds zijn de etablissementen 

 nog juist zoo als dertig jaar geleden. Nu is het waar, dat 

 bij de bereiding van de suiker heel andere dingen komen 

 kijken dan bij de koffie, en het verbeteren van de etablis- 

 sementen is slechts een bijzaak; de groote hoofdzaak bij de 

 koffie is deze: tot verbetering te komen van de cultuurme- 

 thoden, waardoor de oogsten grooter en regelmatiger moeten 

 worden dan ze tot nu toe zijn. Want — en dit is een merk- 

 waardig verschijnsel — er wordt de laatste jaren wel veel 

 gesproken en geschreven en gewerkt aan nieuwe soorten, 

 maar van verbetering van de cultuur hoort men niet veel. 

 En toch is de tijd van het op groote schaal aanplanten voorbij, 

 we hebben nu op het oogenblik duizenden baboes vrucht- 

 dragende robusta, of die binnen de twee komende jaren het 

 zal worden, en het is zaak, te pogen om die aanplantingen 

 tot de grootst mogelijke producties op te voeren. 



