— 18 — 



studeeren, deze arbeid vormt op zich zelf een levenstaak 

 voor één persoon. Verder zullen dan de verschillende soorten 

 in behoorlijke hoeveelheden ter markt gebracht kunnen wor- 

 den, zoodat men beter beoordeelingen kan geven dan nu van 

 eenige katties. 



Maar om nu op de cultuurtechniek terug te komen. De 

 groote vraag is deze. Wat is in het algemeen de beste cultuur- 

 methode? £n ik zou hierop willen antwoorden ^die methode, 

 die de grootste oogsten afwerpt". Ik vermoed, dat er personen 

 zullen zijn die antwoorden: ,,die methode, die de goedkoopste 

 is", maar het is met dergelijke lieden evenzoo gesteld als 

 met den veehouder, die zijn beesten geen voer gaf omdat het 

 voer zoo duur was. Beter honderd gulden per bahoe uit te 

 geven en verzekerd te zijn van gsmiddelde oogsten van 15 pikoel 

 de bahoe, dan twintig gulden per bahoe te besteden en niet 

 zeker te zijn van twee pikoel per bahoe. 



Is de op Java gevolgde methode van koffieplanten wel de 

 juiste? Waarom wordt op Java een oogst van 15 pikoel per 

 bahoe als een zeer groote beschouwd, en waarom is in Brazilië 

 een oogst van 15 pikoel een gemiddelde? Waarom is nimmer 

 op Java de Braziliaansche methode gevolgd? Indien men 

 slechts aan de volkstoestanden hier en daar denkt, dan zou men 

 toch meenen, dat op Java veel intensiever gewerkt kan worden 

 dan in Brazilië. Daar is het gebrek aan volk zoo groot, dat de 

 koffie slechts in twee keeren geoogst kan worden, wat dan 

 ook een merkbaar slechten invloed op de kwaliteit uitoefent. 

 Indien Java dan ook dezelfde producties kon bereiken als Brazi- 

 lië, zou de koffiecultuur een goudmijn kunnen zijn, zelfs met 

 prijzen van ongeveer f 30.—. 



De twee punten, waarop de Braziliaansche methode van de 

 op Java gevolgde verschilt, zijn: 



1. In Brazilië een zeer wijd plantverbaud met doorge- 

 schoten boomen. 



2. In Brazilië geen schaduw. 



Ik zal nu pogen, hieronder uiteen te zetten, waardoor het 

 komt, dat deze beide punten m.i. de hoofdoorzaken vormen, 

 dat de producties in Brazilië zoo groot en op Java zoo 

 klein zijo. 



