EEN REPLIEK 



DOOR 



P. E. Keuchenius. 



In de 10e Afl. van Teysynatmia 1915, p. 636, vind men een 

 tegenkritiek van de hand van de heer Roepke, direkteur van 

 het Proefstation Midden-Java, op een kritiek van mij over het 

 vraagstuk van de gramang-mier, welke eveneens in Teysynannia 

 (1915, p. 382) het licht zag. 



Het is mijn bedoeling allerminst om hier één voor één op 

 alle punten en de daaraan verbonden aanvallen op mij, uit 

 de verhandeling van Roepke, van repliek te dienen, om de 

 eenvoudige reden, dat ik nog steeds alle resultaten van' 

 mijn onderzoekingen blijf handhaven. Niettemin ben ik altijd 

 bereid om, zodra door nadere experimenten de onhoudbaarheid 

 of onjuistheid mijner opvattingen en waarnemingen mocht 

 blijken, deze terstond te erkennen. Het is immers niet vol 

 te houden de waarheid te ontkennen. Zalks doen zou gelijk 

 staan met de politiek van de struisvogel, die, om zich te- 

 verbergen voor het dodelik schot van de jager, zijn kop ond«r 

 zijn veren steekt. 



Roepke doet mij het verwijt van gebrek aan kollegialiteit 

 en vraagt zich af, of de goede verhouding tussen twee zus- 

 terproefstations en hun aanzien bij de planterswereld er niet 

 meer bij gebaat zou wezen, wanneer onderlinge meningsver- 

 schillen omtrent dergelike kwesties door vrie ndschappelik 

 overleg uit de wereld werden geruimd. Ik laat het aan de- 

 onpartijdige lezer over, na de hierop volgende toelichting,, 

 zelf te beoordelen, of ik mij aan gebrek aan kollegialiteit 

 zo zeer heb schuldig gemaakt. 



Op 14 Sept. 1914 ontving ik, namens Roepke, een schrijven 

 van zijn assistent, waarin o. m. het volgende te lezen stond : 



„Naar ik meen, worden de onderzoekingen, door u omtrent 

 de groene luis begonnen, nog verder voortgezet enhetisdus 



