- 31 — 



waarvoor echter niet de minste reden is. Met meer recht 

 mag ik veronderstellen, dat de groene luis zich in 15 jaar 

 aan enige nieuwe voedsterplanten (echter niet alle door 

 mij nieuw gevonden voedsterplanten) heeft aangepast, een 

 mening, die ik nog steeds toegedaan ben. 



Ik kan niet nalaten nog een passage, waarin Rohpke mij 

 aanvalt, hier speciaal te releveren (p. 657). 



„Waar Keuchenius spreekt over eenige schadelijke schüdhiizen 

 van de kofpiemdhiur en hij slechts nog eenige witte luizen 

 bespreekt, kunnen wij deze vraag niet achterwege laten: 



Heeft Keuchenius dan nooit de bekende Lecaniimi hemis- 

 phamcum in koffietuinen aangetroffen? Deze Lecaniiün is 

 immers volstrekt niet zeldzaam en komt zelfs vrij talrijk voor. 

 Zijn larven hebben veel overeenkomst met die der groene luis, 

 zoodat verwisselingen niet buitengesloten zijn. Zou Keuche- 

 nius niet nu en dan de larven van Lecanium hemispliaericum 

 voor die van Lee. viride gehouden hebben ? Dat K. zeer waar- 

 schijnlijk de mannetjes van Lecanium hemisphaericion voor 

 die van L. viride gehouden en als zoodanig beschreven heeft, 

 hebben wij reeds in noot 1 aangetoond. Maar afgescheiden 

 daarvan lijkt mij het niet opnoemen van Lee. liemisphericiim 

 in een publicatie als deze bepaald een gemis ! Ook de zwarte 

 kommaluis {Ischnaspis fUiformis^, die in koffietuinen somtijds 

 schadelijk optreedt, vermeldt Keuchenius niet". 



Ik schreef echter op bldz. 8 in de Inleiding van mijn pu- 

 blikatie het volgende: 



„Op de koffieplant, ongeacht de verschillende koffiesoorten, 

 komen tal van schildluissoorten voor, waarvan de meeste 

 reeds door Koningsberger en Ziümfrüann beschreven zijn, 

 zooals: Lecanium viride, L. (Saisetia) hemisphaericum, Pseudo- 

 coccus adonidum^ Pidvinaria -psidii^ Ischnaspis filiformis^ Myti- 



laspis spec voor de koiïiecultuur vau beteekenis ziji 



echter alleen Lecayiiiim viride, Pseiidoccocciis bicaudahis en Pseii- 



dococcus citri^ Mijn onderzoek heeft zich dientengevolge 



bepaald tot de drie volgende schildluizen: Lecanium viride, 

 Pseudococcus hicaudaius en Pseudococcus citri ". 



Maar tans genoeg hierover. Deze voorbeelden zijn voldoende 

 om de bedoelingen, die bij Rot^pke voorgezeten hebben bij het 



