— 33 — 



En wat betreft „de grootst mogelijke geheimhouding", die 

 volgens K. daarop te Salatiga in acht werd genomen, hier- 

 op diene, dat ik in verband met K.'s plan betreffende parasie- 

 ten-invoer per brief Nr. 503 ddo. 29 Mei 1915 officieel aan 

 den directeur van het Proefstation Djember schreef: 



„Ik persoonlijk ben weliswaar van opinie, dat een invoer 

 „van gr. l.-parasieten helaas slechts geringe kansen op prac- 

 „tisch resultaat heeft, en ik heb gegronde hoop, dat wij de 

 „gr. 1. -plaag langs een anderen weg binnen dragelijke grenzen 

 „terug zullen brengen, n.1. door bestrijding der gramang-mier. 



„Zooals U bekend is, heb ik van de grmg.-mier een andere 

 „opvatting dan de heer K. Hoewel onze opvattingen dienaan- 

 „ gaande in velerlei opzichten kloppen, staat bij mij de (in- 

 „directe) schadelijkheid der grmg.-mier vast en kan ik U nu 

 „reeds mededeelen, dat de onderzoekingen van den heer v. d. 

 „Goot, in den laatsten tijd op touw gezet, stellig er op wijzen, 

 „dat deze opvatting de juiste is. 



„De onderzoekingen worden nu op grooter schaal herhaald, 

 „wat tamelijk veel tijd in beslag neemt, en zullen vervolgens 

 „gepubliceerd worden." 



Let wel, dit bovenstaande deelden wij aan Djember mede, 

 onmiddellijk nadat de eerste experimenten van den Heer v. d. 

 Goot een conclusie in dien geest met zekerheid veroorloofden ! 

 En hoe noemt K. dit? „De grootst mogelijke geheimhouding 

 in acht nemen !" 



Men gaat niet op een discussie in, die den grondslag van 

 absolute oprechtheid mist. Daarom zie ik er van af, op de 

 overige beweringen van K. te antwoorden. Deze beweringen 

 zijn in hoofdzaak niets anders dan verdraaiingen, met de haren 

 er bij gesleept, om toch maar iets te kunnen zeggen ! 



W. ROEPKE. 



Hiermede zijn de debatten over deze aangelegenheid in 



Teysmannia gesloten. 



Red. 



Teysmannia. 1916. 



