— 4 — 



Omtrent den ontwikkelingsgang van dit insect is verder 

 niets bekend. Het komt op allerlei soorten teroogs voor, 

 zoowel gekweekte als wilde. Gezien de vele wilde Solaneeën, 

 die op Java voorkomen, is het begrijpelijk, dat de diertjes 

 overal, waar aardappelcultuur gedreven wordt, het loof aan- 

 tasten. Ik nam het waar in den Tenger, in het dal van 

 Batoe, op het Diengplateau, op de helling vao den Merba- 

 boe, in de vlakte van Pangalengan, in Lembang en Patjet 

 (Gede); ook op de Batak-hoogvlakte (Sumatra O. K.). Het 

 loof vol gaten ontbreekt nergens, waar aardappels geteeld 

 worden. 



Het dier zou op dezelfde wijze te bestrijden zijn als de 

 Coloradokever in Amerika, door een bespuiting met Parijsch 

 groen of loodarsenaat. Id den natten tijd zou dit bezwaar 

 opleveren vanwege het afspoelen. Daar, waar aardappels in 

 den drogen tijd geteeld worden, zou het, als de cultuur winst- 

 gevend is, zeker met succes kunnen worden toegepast. 



b. Phytophtora infestans^ de aardappelziekte. 



Een van de meest schadelijke ziekten van de Nederlandsche 

 aardappelculturen heeft ook haar intrede op Java gedaan, 

 waar zij echter van minder beteekenis is. 



De valsche meeldauw van de aardappels is kenbaar aan de 

 schimmelvlekken op de bladen, die donker gekleurd en eenigszins 

 waterig zijn. Het witte dons, dat uit de conidiëndragers en 

 conidiën bestaat, vindt men hoofdzakelijk aan de onderzijde. 

 Het loof wordt binnen korten tijd zwart en sterft af; het 

 verspreidt daarbij een eigenaardigen stank, waaraan men de 

 ziekte reeds uit de verte kan kennen. Bij langdurig nat 

 weer treedt in Nederland na de bladinfectie een infectie van 

 de knollen op. De sporen worden als het ware naar beneden 

 geregend en kiemen dan op de knol. Sommige aardappel- 

 soorten zijn zeer gevoelig voor knolinfecties; bij andere is 

 knolaantasting zeldzaam en dus de ziekte van minder belang» 

 Phy top htor a-zieke knollen vertoonen donkere roLte plekken 

 onder de schil, en gaan gedurende den bewaartijd dikwijls in 

 natrot over; die wordt dan door secundair toetredende bac- 

 teriën veroorzaakt. 



