DE VATBAARHEID ONZER KULTUURPLANTEN VOOR 

 ZIEKTEN EN PLAGEN 



DOOR 



P. E. Keuchenius. 



De vraag, welke omstandigheden en oorzaken een kultuur- 

 plant voor ziekten en plagen meer vatbaar maken, zal ons in 

 het volgende bezighouden. De beantwoording van deze vraag 

 is niet zo gemakkelik te geven, als dat wel lijkt, al hoort men 

 wel eens de mening verkondigen, dat natuurlik een zwakke 

 plant meer vatbaar is voor ziekten en plagen dan een gezon- 

 de krachtige plant. Wij zullen zien, in hoeverre deze mening 

 recht van bestaan heeft. 



Eerst zullen hier de faktoren behandeld worden, welke van 

 invloed zijn op de vatbaarheid van een plant voor ziekten; 

 m. a. w. voor plantaardige ziekten, die, zoals bekend is, 

 meestal door bacteriën of door schimmels veroorzaakt worden. 



Het is een feit, dat sommige ziekten alleen bij zwakke plan- 

 ten voorkomen, andere alleen van verwonde plaatsen uitgaan, 

 terwijl er bovendien ziekten zijn, die ook volkomen kernge- 

 zonde planten kunnen aantasten. In verband daarmee kunnen 

 we onderscheid maken in : 



I. Zwakte-parasieten. 



Zwakte-parasieten tasten uitsluitend planten aan, wanneer 

 deze door minder gunstige kondities verzwakt zijn. Hierbij 

 kan de gehele plant verzwakt zijn, of ook kunnen zich z. g. 

 loca minoris resistentiae, dat zijn verzwakte plaatsen, bij de 

 plant voordoen. Een verzwakte plaats kan ontstaan in een 

 tak, als deze bijvoorbeeld door een hoorder is aangetast ge- 

 weest, zonder dat daarbij die tak gedood is. 



Als voorbeeld van een zwakte-parasiet kan dienen de Diplo- 

 df/ö-schiramel in die gevallen, waarbij hij pas uitgeplante Hevea- 

 stumps aantast. Deze stumps zijn natuurlik tengevolge van 



Teysmannia, 1916. 5 



