— 70 — 



Thans zullen we nagaan, in hoeverre een gf^zond, krachtig 

 individu minder vatbaar is voor een infektieziekte dan een 

 zwak individu. Bij de behandeling van deze vraag moeten., 

 we scherp onderscheid maken tussen verworven immuniteit 

 en aangeboren immuniteit. 



In verband met de aangeboren immuniteit is er niet het 

 geringste motief om aan te nemen, dat een gezonde plant 

 minder vatbaar zou wezen dan een zwak individu. Ware 

 dat het geval, dan zou het volkomen nutteloos wezen, im- 

 mune lijnen of rassen aan te kweken, want zulke immune 

 lijnen zouden dan, zodra ze plaatselijk in minder gunstige 

 omstandigheden kwamen en daardoor verzwakken, hun im- 

 muniteit verliezen. Dit is echter inderdaad niet het geval. 

 Twee individuen met dezelfde aangeboren immuniteit blijven 

 voor een bepaalde ziekte in gelijke mate immuun, ook al 

 ontwikkelt zich het ene individu door meer gunstige kul- 

 tuurvoorwaarden tot een krachtiger plant dan het andere, 

 dat zwak blijft. 



Ik zal tans enige voorbeelden geven, waaruit blijkt, dat 

 in verband met de verworven immuniteit, juist de krachtigste 

 planten het meest vatbaar zijn, of waarbij blijken zal, dat 

 de mate van gezondheid van geen invloed is op de vatbaarheid 

 van de plant voor een bepaalde ziekte. 



Volgens Klebahn ontwikkelen deroestschimmels(üredineae) 

 zich het best op krachtige gezonde bladeren. 



Het is een feit, dat men door een rationele bemesting een 

 plant krachtiger maakt. 



De minst vatbare aardappelsoorten worden door een rij- 

 kelike bemesting met nitraten, amoniakzouten of stalmest 

 zo vatbaar voor de aardappelrotziekte (welke door bacteriën 

 veroorzaakt wordt), dat ze daaraan ten slotte bezwijken. 



Door een rijkelike stikstofbemesting worden i:/-/r«-planten 

 meer vatbaar voor de Z)Vn'//j--ziekte, terwijl de onbemesta 

 individuen gezond blijven. 



In verband met de graanroest IsErikson, zowel door eigen 

 experimenten, als door vergelijking der door anderen verkre- 

 gen resultaten, tot de slotsom gekomen, dat bemesting geen 

 invloed heeft op de vatbaarheid der planten. 



