EEN INTERESSANTE SYMBIOSE AAN DE 

 OPPERVLAKTE VAN SAWAHS 



DOOR 

 P, VAN DER ElST. 



Bij nagenoeg alle culturen wordt al het mogelijke in het 

 werk gesteld om te zorgen, dat geen regenwater op den grond 

 blijft staan en het binnendringen van debodemlucht verhin- 

 dert. Door het aanleggen van opgehoogde bedden of het gra- 

 ven van draineergoten tracht men dien overmaat van water 

 buiten het bereik der plantenwortels te houden, Voor het 

 productievermogen van het suikerriet is het van groote be- 

 teekenis, of de grond neiging heeft om bij regen spoedig 

 dicht te slaan en zoodoende den zuurstoftoevoer tot dat deel 

 van den bouwkruin, waarin zich de rietwortels bevinden, te 

 belemmeren. De cultuur van tabak en cassave heeft op der- 

 gelijke gronden alleen in den drogen moesson plaats, onder 

 groote voorzorgen, en is dan nog uiterst onzeker. 



Slechts één belangrijk cultuurgewas, de rijst, schijnt zich 

 juist omgekeerd te gedragen, al levert de op ladangs, hoema's 

 en gogo's en ook soms op sawahgronden toegepaste droge 

 rijstbouw het bewijs, dat de plant ook anders kan. Bij de 

 natte rijstteelt wordt de grond echter niet slechts nagenoeg 

 voortdurend onder water gehouden, maar zelfs bij lichtere 

 en draineerende gronden nog alles in het werk gesteld om 

 door het vormen van een flinke modderlaag het doorJatings- 

 vermogen van den bodem zoo klein mogelijk te maken. In 

 den regel kan gezegd worden, dat een sterk verminderde 

 zuurstoftoevoer aan den bodem het gevolg is van de be- 

 vloeiïng. Zoo vond den Berger in den Buitenzorgschen 

 grond, die tot het sterk doorlatende type behoort, aan het 

 eind van de paditeelt nog maar V2 pct. zuuistof in de 

 bodemlucht. Toch is de zuurstof zoowel rechtstreeks voor 



