— 98 — 



cultuur brengen van het land, en zich eigenlijk alleen in 

 het kustgebied en het hooggebergte onveranderd heeft staande 

 gehouden. 



De fauna van het overige gebied heeft zich als het ware 

 gesplitst in cultuurvormen en vormen, die het oerbosch 

 getrouw zijn gebleven. 



Uit de gesteldheid van Java's bodem is vanzelf, door het 

 voortdringen der ontginningen, de isoleering der fauna op de 

 verschillende bergtoppen gevolgd, en hierdoor hebben zich 

 waarschijnlijk op verschillende toppen verschillende typen 

 van een zelde soort kunnen ontwikkelen. Evenals de flora, 

 heeft ook de fauna vaa het hooggebergte eenige geslachten 

 en zelfs soorten gemeen met die van de gematigde luchtstreken. 



Hoofdstuk II handelt over overgangen naar de cultuur- 

 fauna en over nachtelijke en diurne levenswijze. 



Hierbij blijkt, dat de soorten door overgang naar de cultuur- 

 fauna veel eenvormiger worden, door groote getalsterkte, 

 door onderlinge vermenging en door gelijkmatigheid van de 

 omgeving. 



Een voorbeeld van zulk een overgang is Poynatorhinus 

 monianus^ die, volgens Horsfield, een honderd jaar geleden 

 een echte vruchtenetende boschvogel van het hooggebergte 

 was; vijftig jaar later schrijft Bernstein, dat deze vogel op 

 berghellingen voorkomt, maar zelden in lagere streken en 

 hoofdzakelijk op meer open terrein. Thans is Poynatorhinus 

 van veel lager streken bekend, hoofdzakelijk een vruchteneter 

 geworden, die zich wel eens in aanplantingen aan rijpe 

 koffiebessen te goed doet, vandaar de inlandsche naam 

 boeroeng kopi. 



De invloed van jaargetijde, regen, wind en zonneschijn en 

 vergelijking met andere eilanden is de titel van het derde 

 hoofdstuk. Hier wordt gesproken over het verschil tusschen 

 West- en Oost-Java, over seizoendimorpbisme bij insecten. 



Bij vergelijking van Java met Sumatra doet de schrijver 

 uitkomen, hoe een grondige studie van Sumatra's fauna thans 

 gewenscht is, nu dat land nog zooveel minder in cultuur is 

 gebracht dan Java. 



Hoofdstuk IV tot XVIII zijn gewijd aan de cultuurfauna ; 

 dit is meer dan de helft van het geheele werk. 



