HANDLEIDING VOOR DE BEREIDING VAN RUBBER. 



Van Dr. Arens is een boekje „Handleiding voor de bereiding 

 van rubber", verschenen, dat door de rubberplanters zeker met veel 

 ingenomenheid zal worden begroet. Vooral voor Administrateurs 

 en employés, die nog weinig eigen ondervinding van rubberberei- 

 ding hebben, zal deze handleiding van veel nut zijn. Maar ook 

 voor hen, die meer geroutineerd zijn, is het boekje een goede raad- 

 gever, want ook al is het bedrijf op een rubberetablissement goed 

 geregeld, dan nog zullen zich bij de bereiding een enkele keer 

 verschijnselen of fouten bij de bereiding voordoen, die men vroeger 

 niet heeft opgemerkt en die men door raadpleging van deze hand- 

 leiding allicht kan voorkomen. 



In het eerste hoofdstuk heeft de schrijver het over de behande- 

 ling van den latex in de tuinen en op het etablissement. Allerlei 

 vragen en moeilijkheden over cups, ontijdig coaguleeren (vorming 

 van lumps), gebruik van natriumsulfiet enz. worden besproken. Het 

 volgende hoofdstuk handelt over het bepalen van het rubbergehalte 

 van den latex. Van de zoo dikwijls aangeprezen instrumenten 

 (latexometer enz.) ter bepaling van het rubbergehalte, voldoet tot 

 nu toe geen een, en men is voorloopig nog genoodzaakt om een 

 genomen monster te laten coaguleeren en te wegen, om dan in het 

 vervolg met een empirisch gevonden tabel het rubbergehalte te 

 bepalen. Het is te hopen, dat spoedig een bruikbare latexometer 

 wordt uitgevonden, zoodat niet langer deze omslachtige methode 

 behoeft gevolgd te worden. In de volgende hoofdstukken wordt 

 de bereiding van sheet- en crêpe-rubber besproken, en de fouten 

 die zich daarbij voordoen. Welke rubberplanter heeft niet wel eens 

 ondervonden, dat de latex niet wil coaguleeren, maar als geschifte 

 melk er uitziet, of dat de onderkant van de pas gecoaguleerde 

 sheet niet glad, maar sponzig oneffen is, of dat de sheet luchtbelle- 

 tjes vertoont, of dat de rubber tacky wordt? Al deze fouten en 

 nog tal van andere zijn in het boekje opgesomd en met korte 

 woorden de oorzaken vermeld, die daarbij een rol kunnen spelen. 



Dan wordt kort op het verwerken der inferieure soorten en het 

 sorteeren en verpakken ingegaan en aan het einde vindt men nog 

 recepten voor het gebruik van azijnzuur, chinosol, formaline, natrium- 

 bisulfiet en, natriumsulfiet. 



Zoo geeft dit handige boekje in beknopten vorm toch een volle- 

 dig overzicht van alle vraagstukken, die den rubberplanter bij de 

 bereiding van rubber kunnen interesseeren. 



Dr. P. Arens, Handleiding voor de bereiding van rubber. Mede- 

 deeling No. 11 van het Proefstation Malang. wu. 



