— 149 — 



hetwelk ia ons vorig opstel eene uitvoerige bespreking is 

 gewijd. Wat te voren door ons reeds is gezegd, nanielijk dat 

 dit artikel het verbod tot het in gevangen staat houden van 

 wilde dieren feitelijk te niet doet, blijft hier gehandhaafd; doch 

 de lezer houde daarbij in het oog, dat dit voor ons geen reden 

 was om ons in afkeurenden zin uit te laten over het aangehaal- 

 de artikel, doch wel over het evenbedoelde, ook in andere 

 opziehten verkeerde verbod, dat om zoo te zeggen dagelijks, en 

 door Jan en alleraan, kan worden geschonden en ook geschon- 

 den wordt, zonder dat de overheid bij machte is daartegen op 

 te treden, hetgeen mede leidt tot het niet au sérieux nemen 

 van alle op de wildbescnerming betrekking hebbende bepa- 

 lingen. Wel hadden wij een ander bezwaar tegen artikel 5, 

 namelijk de gelegenheid, die het biedt, om zich op volkomen 

 wettige wijze, trots alle verbodsbepalingen, dcor loopend in het 

 bezit te stellen van allerlei wilde dieren. Dit bezwaar, hetwelk 

 zich nog sterker accentueert, nu wij uit Dr. Koningsberger's 

 publicatie vernemen, dat de uitdrukking „besloten terreinen" 

 zoo ruim mogelijk moet worden opgevat, is echter slechts 

 voorwaardelijk. Immers het vervalt geheel, indien door het 

 onder controle brengen van alle verkoopingen van wilde dieren 

 of van de van hen afkomstige voortbrengselen, het uit winst- 

 bejag dooden of vangen van door kunstmatige middelen aan- 

 gelokt wild wordt tegengegaan. Dan eerst kan men er van 

 verzekerd zijn, dat het bemachtigen van herten en andere 

 viervoetige of gevleugelde stroopers binnen besloten erven 

 slecnts bona lide zal plaats hebben, wegens de door hen ver- 

 oorzaakte schade, en daar is natuurlijk niets tegen. 



Wij zijn thans gekomen tot het gedeelte van Dr. Konings- 

 berger's verhandeling, waarin sprake is van de argumenten, 

 die geleid hebben tot het al of niet instellen van een jacht- 

 verbod ten opzichte van eenige afzonderlijk vermelde diei- 

 groepen. Dezelfde volgorde in acht nemend, merken wij daar- 

 omtrent het volgende op. 



Apen. Dat deze dieren onbeschermd zijn gelaten, omdat 

 zij in menig opzicht schadelijk zijn, is een motief, waar niets 

 tegen in te brengen zou zijn, als men er zich consequent aan 



