— 152 — 



Een ander voorbeeld van totale negatie der tot bescherming 

 van wilde dieren uitgevaardigde verbodsbepalingen, enkel en 

 uitsluitend omdat daarin een zeer zwakke plek voorkomt, 

 namelijk het niet te handhaven verbod tot het in gevangen- 

 schap houden, leveren verschillende vertegenwoordigers van 

 de familie der Spreeuwachtigen op. Deze zijn op Java en 

 Madoera beschermd, omdat in tegenstelling met hetgeen voor 

 de Buitenbezittingen is bepaald, voor de bovengenoemde twee 

 eilanden geen uitzondering op het verbod is gemaakt ten aan- 

 zien van de geheele groep „Kraaiachtigen" van de orde der 

 Zangvogels, doch enkel ten aanzien van de kraaien in engeren 

 zin, de gaok en de gagak ofengkak (respectievelijk 

 Corvus macrorhynchus Wagl. en Corvus enca Horsf.) Niet- 

 tegenstaande deze bescherming ziet men allerwegen in de 

 kampong en elders de bekende spreeuwen Sturnopaster j'alla 

 Horsf. (djalak) en Acrldotheres javanicus Cab. (kalen g 

 mas) in gevangen staat onderhouden ; minder algemeen, 

 doch ook niet zeldzaam, is hetzelfde het geval met de 

 t j a m p e r 1 i n g {Calomis chalyhea Horsf), die, aangezien hij 

 ook als consumptie-artikel eenige waarde heett, hier en daar 

 ook wel geschoten wordt. Nu zijn die vogels — vooral de eerst- 

 genoemde twee soorten — zoo frequent, dat gelukkig vooralsnog 

 niet de minste vrees bestaat voor hun uitsterven; gelukkig, 

 omdat met name Sturnopaster jalla een bepaald nuttige vogel 

 is. Maar de afwezigheid van die vrees bestaat niet ten opzichte 

 van den eveneens tot deze familie behoorenden b é o {Maïnatus 

 javanensis Osb ), die, zooals de meeste onzer lezers wel zullen we- 

 ten, ook zeer geliefd is als kooivogel, waartegen — afgescheiden 

 van de onwettigheid van die neiging — geen bezwaar bestaat, 

 mits het maar geen aanleiding geeft tot het ergerlijk schandaal, 

 gesignaleerd op blz. 493 van Dr. KoxNingsberger's reeds hooger 

 aangehaald werk „Java Zoölogisch en Biologisch", daarin 

 bestaande, dat het voortdurend jacht maken op de jongen van 

 dezen gevederden vriend van den mensch hem in de vrije 

 natuur reeds genoodzaakt heeft, zijn toevlucht te zoeken 

 (tevergeefs echter) tot zeer ontoegankelijke nestplaatsec. Aan 

 dergelijke practijken is alleen paal en perk te stellen door 

 een streng en ernstig volgehouden controle op den verkoop 



