— 154 — 



waarvan 's landmans kippen en eenden en ander gevogelte 

 gemeenlijk ook hun kost ophalen op „publiek terrein" — en 

 het zal toch wel niet in de bedoeling liggen, den reeds 

 zwaar belasten desaman te dwingen, groote kosten te ma- 

 ken om hierin verbetering te brengen — , doch bovendien zijn 

 de vierbeenige roovers wel zoo leep om zich op de erven 

 en in de stallingen alleen te wagen op tijdstippen, dat 

 men ze niet ofraoeielijk snappen kan — gewoonlijk 's nachts 

 — , en zich overdag op te houden in de eene of andere 

 niet verafgelegen schuilplaats, in een bamboebosch, op een 

 beboelak of iets dergelijks, waar ze onder gunstige dekking 

 een zoete rust genieten na hun strooptochten. En uit dien 

 dommel mag men ze niet opschrikken — - zoo wil de wet het — , 

 want als zij dat dutje pakken, bevinden zij zich op „neutraal" 

 gebied. Het zou een interessante rechtsvraag zijn, of het 

 geoorloofd is, een door een senggarangan buiten een 

 besloten erf weggesleepte ajam of bebek terug te nemen, 

 omdat men zoo doende het lieve diertje ongetwijfeld bemoeie- 

 lijkt ia zijn levensonderhoud, en aldus aanleiding kan zijn tot 

 zijn voortijdig overlijden, als het bijv. door lang vasten den 

 hongerdood reeds nabij is. Erkend moet wel is waar worden, 

 dat het geval eenigszins theoretisch is gesteld, omdat die 

 bloeddorstige roofridders er geen vastentijd op na houden en er 

 integendeel wel voor zorgen, dat de buik steeds goed gevuld 

 blijft. Indien aan de ordonnantie streng de hand werd gehouden, 

 zou inderdaad niemand of niets benijdenswaardiger lot hebben 

 dan de genoemde kleine Carnivorae, die, mits een gunstig 

 tijdstip daarvoor kiezende, steeds in de gelegenheid zijn om 

 met weinig moeite ten koste van anderen zich aan te schaf- 

 fen, wat zij voor hun levensonderhoud noodig hebben, en des- 

 niettemin onschendbaar blijven, indien zij de kleine voorzorg 

 nemen — wat zij gewoonlijk doen — , den buit te versleepen 

 naar hun hol, waar men ze met rust moet laten, indien het 

 stuk grond, waarop het gelegen is, slechts niet omheind is. 

 Voorwaar, wanneer een grijpgrage homo sapiens zoo naïef 

 zou zijn om zich in een overeenkomstig geval te beroepen 

 op de onschendbaarheid van zijn domicilie, dan zou hij het 

 tot zijn schade ondervinden, dat met hem minder corapli- 



