— 156 — 



soorten, namelijk degene, die hun dieet uitsluitend be- 

 palen tot gekorven dieren. Bij de polyvoren zal toch het nut 

 op zijn minst genomen geneutraliseerd worden door de ver- 

 oorzaakte, soms niet onbeduidende bchade. Dat de in artikel 

 5 opgesloten, voorwaardelijke dispensatie van het verbod 

 voldoende gelegenheid biedt tot het tegengaan der plunderin- 

 gen van snoepende vleermuizen, kunnen wij evenmin toegeven, 

 als met opzicht tot de kleine roofdieren. Hatgeen ten aan- 

 zien van de laatste werd aangeteekend, geldt ook hier: om 

 zich te vrijv/aren tegen strooptochten van wilde dieren, die 

 daarvan een „geregeld beroep" maken en derhalve zich steeds 

 ophouden in de nabijheid van menschelijke verblijven — dit 

 is dus een ander geval dan het incidenteele plunderen van 

 aanplantingen, als waarvan hierboven sprake was met betrek- 

 king tot de normaliter zich in ontoegankelijke wildernissen 

 ophoudende olifanten — is het niel voldoende, lijdelijk af te 

 wachten tot de maraudeurs zich wagen op het verboden ter- 

 rein, doch moet men ze desnoods in hun schuilhoeken opzoe- 

 ken en bestoken. Dit is het principe. Gaarne geven wij echter 

 toe, dat e.- een aanzienlijk gradueel verschil is tusschen de 

 rooverijen der Carnivoren en de veel minder ernstige, ofschoon 

 niet onschuldige kaperijen van tjetjodots, en dus het in- 

 trekken der wettelijke bescherming ten opzichte van de 

 eerstbedoelde veel urgenter is dan ten aanzien van de laatst- 

 genoemde. 



I^eushoorndieren. Het ten aanzien van deze Pachydermen 

 op Java geldende verbod heeft onz3 volle instemming. Wij 

 zouden slechts wenschen, dat de handhaving er van op wat 

 meer effectieve wijze plaats bad, en minder kwistig werd 

 omgesprongen met dispensaties ten behoeve van „wetenschap- 

 pelijke" bedoelingen, die uit een op zich zelf lofwaardige, 

 doch te ver gaande hoffelijkheid te veelvuldig als echt wor- 

 den aanvaard, indien zij inderdaad slechts dienen als masker 

 voor zeer onwetenschappelijke materieele begeerten van bui- 

 tenlanders, die zich met meer of minder recht uitgeven voor 

 „natuurvorschers", doch de productie van hun wetenschappelijk 

 spieden plegen te verkwanselen aan musea, waaronder er zijn 

 van een zeer obscuur soort, gevestigd in het een of ander 



