— 160 — 



bescherming niet kan worden volgehouden, omdat het in 

 gevangen staat houden van vertegenwoordigers der bedoelde 

 diersoorten tot de ingewortelde zeden behoort. Wij zullen, 

 na al hetgeen daaromtrent reeds gezegd is, niet dieper hierop 

 ingaan. 



Van een absolute bescherming der duiven zijn wij natuur- 

 lijk geen -voorstander; doch wel houden wij staande, dat 

 ten opzichte van deze dieren het zeer urgent is, maatregelen 

 te treffen in den geest van het aangeteekende sub 17^ 

 der slotpunten van ons eerste artikel, beoogende, paal eo 

 perk te stellen aan de thans ongelimiteerd plaats hebbende 

 extirpatie van deze, zij het dan niet nuttige, dan toch lieve 

 vogeltjes, die in levenden staat zooveel meer tot veraan- 

 genaming van het menschelijke leven bijdragen dan het 

 schamele hapje, dat zij in gebraden toestand opleveren. Wij 

 willen den liefhebbers van deze lekkernij de gelegenheid om 

 die machtig te worden niet ontnemen, doch aan den anderen 

 kant meenen wij ook aanspraak te hebben op steun van over- 

 heidswege, als het er op aankomt, een bescheiden, doch door 

 velen hoogelijk gewaardeerden vorm van natuurgenot in staod 

 te houden. Een enkel woord moge voorts nog gezegd worden 

 over het ethische argument, dat talrijke soorten van wilde 

 duiven „aan arme jagers eenigen toespijs bij hun rijst" ver- 

 schaffen. Dit motief berust op eene vergissing, Arme jagers 

 schieten geen wilde duiven, om de eenvoudige reden, dat zij 

 het dure kruit en lood bewaren voor meer substantieelen buit. 

 Wil men werkelijk den arme tegemoet komen, voor wien de 

 jacht niet zuiver een pleizier, maar tevens een vorm van 

 levensonderhoud is, dan trede men tusschenbeide bij het op- 

 drijven van de hondenbelasting — waarvan de overdracht op 

 de locale raden een oeconomische en vooral een staatkundige 

 fout der Regeering is te noemen — door gemeenteraden, lij- 

 dende aan mania kynophobia — een in de laatste jaren in 

 bedenkelijke mate zich openbarenden, besmettelijken vorm 

 van zenuwlijden — , en men kome voorts terug van de in een 

 zeer recente ordonnantie belichaamde, verbittering kweekende 

 maatregelen, waardoor schier onoverkomelijke belemmeringen 

 worden opgeworpen tegen het bezit van honden, die werkelijk 



