— 186 — 



Per K.G. dus ƒ 737.— : 160.000 = ruim 0.46 ceüt. 



Wanneer men kan besctiikken over een voldoend groote 

 oppervlakte sawahterrein, kan met voordeel de roofbouvirme- 

 thode worden toegepast, dus daarop gras planten en in het 

 geheel niet mesten. Zoodra de opbrengsten sterk beginnen 

 te dalen, wordt een ander sawahcomplex beplant, terwijl de 

 oude aanplant gerooid wordt en vervangen door padi. Na een 

 of twee padioogsten zal de grond door de bevloeiïng weer 

 even vruchtbaar kunnen zijn als voorheen. 



Opmerkingen. Proeven, om de verteringscoëfficienten te 

 bepalen van de bestanddeelen van het Bengaalsch gras zijn 

 in Ned.-Indië nog niet genomen. Uit Emil Wolff's „Oordeel- 

 kundige voedering van het vee" blijkt, dat de gemiddelde ver- 

 teringscoëfficienten van Europeesche grassen bedragen voor : 

 eiwit 40 o/o (amiden werden als on- 

 verteerbaar beschouwd) 



vet 50 j) 



koolhydraten. ... 70 „ 

 Worden deze cijfers aangenomen voor Bengaalsch gras, 

 dan zou dus het gehalte bedragen aan : 



Verteerbaar eiwit 0.68 «/o 



„ vet 0.165 „ 



„ koolhydraten .... S.325 „ 



De voedingswaarde van verteerbaar vet is ongeveer 2.2 X 

 zoo groot als van verteerbare koolhydraten. In 1 K.G. gras 

 komt dus voor: 



verteerbaar eiwit 6.8 gram, 



stikstofvrije verteerbare verbindingen (verteerbaar 



vet. X 2.2 + verteerbare koolhydraten) . . . 36.9 gram. 

 Een volwassen rund heeft per dag noodig bij matigen arbeid 

 resp. 700 en 3800 gram. Deze hoeveelheid voedende bestand- 

 deelen komt voor in ongeveer 100 K.G. gras. 



Het is echter in de praktijk bewezen, dat een zwaar rund, 

 dat dagelijks 4 uren werkt, kan volstaan met 60 K.G. gras. 

 Wanneer dat dier rustig op stal staat, zal 40 K.G. reeds voldoen- 

 de zijn. Moeten de dieren zwaren arbeid verrichten, dan zal 

 het aanbeveling verdienen, krachtvoer bij te voederen, zoodat 



