— 190 — 



Eiwit 10.6 pet. Zetmeelachtige stoffen 43.7 pet. 



Aseh 12.4 „ Kiezelzuur 6.8 „ 



Vet 4.4 „ Kalk 0.5 „ 



Euwvezel 28.9 „. 



Het voehtgehalte van versch materiaal bedraagt ongeveer 

 79.1 pet. 



Opmerkingen. De kosten per K.G-. groenvoer zijn volgens 

 genoemde proeven minder dan van Bengaalsch gras. Dii 

 zegt eehter niet, dat teosinte voor den veehouder het aange- 

 wezen gewas is om te worden aangeplant. In de eerste 

 plaats is nog niet uitgemaakt, ot' de grond niet spoedig teo- 

 sinte-moe wordt, zooals bewezen is, dat grond dikwijls spoedig 

 djagoeng-moe kan worden. Bengaalsch gras heeft bewezen 

 op denzelfden grond te willen groeien, zonder dat de pro- 

 duetie vermindert (natuurlijk bij bemesting). Verder heeft 

 teosinte, wanneer het gesneden is, veel meer voeht noodig 

 om opnieuw uit te loopen, dan Bengaalsch gras. Vooral in 

 den Oost-moesson, bij eenigszins aanhoudende droogte, kan 

 teosinte den planter leelijk in den steek laten. 



Wat betreft de hoeveelheid groenvoer, welke men den dieren 

 moet geven, kan worden verwezen naar hetgeen hieromtrent 

 voor Bengaalsch gras (Opmerkingen) is gezegd. De voedings- 

 waarde zal daarmede niet veel verschillen. Het hooge wa- 

 tergehalte van versche teosinte kan bij de dieren diarrhee 

 veroorzaken, waarom het groenvoer 14 dag vóór het verbruik 

 dient te worden gesneden. 



Sudangras. 



In Augustus 1913 werd in den Selectietuin te Buitenzorg 

 een kleine hoeveelheid zaad van Sudangras ontvangen van 

 het Landbouw-departement te Washington. Oorspronkelijk 

 werd weinig aandacht aan het gewas geschonken, totdat, 

 door een samenloop van omstandigheden, een vrij groote aan- 

 plant werd aangelegd in voornoemde proef. De opbrengst 

 daarvan mag, de holle stand van het gewas in aanmerking 

 genomen, alleszins bevredigend worden genoemd. Op een 

 leeftijd van 2 a 3 maanden bloeit het gras; het zaad kan op 



