— 202 — 



terwijl in Noord-Borneo gesproken wordt van lengis in plaats 

 van roenti. Irit wordt onvermengd alleen uitgevoerd van 

 Samarinda: elders verwijnt deze soort onder de Taman en 

 alleen een geoefend kenner is in staat om deze vermenging te 

 constateeren. 



Als rotan ajer duidt men in het algemeen aan de soorten, 

 die vettig, kleverig aanvoelen : meestentijds is de kern daar- 

 van niet bruikbaar. Gebrek aan goede glansrotan heeft ge- 

 leid tot het gebruiken voor hetzelfde doel ook van deze min- 

 der goede soorten. Van de Sumatra en Borneosoorten zijn 

 roentibaar alleen de Sëgar ajer van Sumatra en de Tapa roentie 

 en Scgar batoe van Borneo, terwijl Celebes een menigte 

 (verschillende?) roentibare soorten heeft aan te wijzen als 

 Mamoedjoe-, Loewoe-, Kendari-, Taboenkoe-, Ronti-, Papaja- 

 toe-, Boenta-, Diti-, Palo E, Mapane-, Toili- en Sampanorotan. 

 De waarde van de rotan ajersoorten voor den verkoop, de 

 laatste afdeeling, houdt verband met de dikte, de buigzaam- 

 heid of liever de smedigheid, waarvan de geschiktheid als 

 vlechtmateriaal afhankelijk is, en ten laatste met de kleur. 

 Het best is dii met een paar voorbeelden duidelijk te maken. 

 Voor kolenmanden en dergelijk grof werk is geschikt rotan 

 van 7 — 11 m.M. dikte, half buigzaam, onverschillig welke 

 de kleur is; munitiekorven daarentegen kunnen slechts ver- 

 vaardigd worden uit stangen van 3—7 m.M, dikte, die zeer 

 buigzaam moeten zijn, om er de zeer scherpe hoeken mee te 

 kunnen vlechten, terwijl een bruinachtige kleur wordt geëischt. 

 Wasch-, reis- en boodschapmanden worden of van uitschot 

 van glansrotan of van witte, of glimmende kleurige ro- 

 tanajer gemaakt. Voor mattenkloppers verlangt de fabrikant 

 een glimmende soepele rotanajer van 4 — 7 m.M. dikte. Stan- 

 gen van meer dan 11 m.M. dikte zijn zeer moeilijk verkoop- 

 baar: zij worden alleen gebruikt als ribben voor mandwerk. 

 Op Celebes vindt men alweder eenige soorten, 8 — 50 m,M. 

 dik, waarvan de kern bruikbaar is: van Sumatra en Borneo 

 komen dergelijke soorten niet. 



In het algemeen stelt men aan rotans van lederen aard 

 den eisch, dat de kleur gelijkmatig is, de stangen gezond zijn, 

 gaaf, goed uitgegroeid en gedroogd, een lengte hebben van 



