DE BESMETTELIJKE VEEZIEKTEN, GENOEMD IN DE W ET 

 OP DE VEEARTSENIJKUNDE IN NED.-INDIË 



DOOR 



Dr. H. J. Smit. 



MOND- EN KLAUWZEER. 



Ook het mond- en klauwzeer is een ziekte, van de oorzaak 

 waarvan nog niet veel bekend is. Men heeft opgemerkt, dat 

 de smetstof zich zeer gemakkelijk verbreidt, voorts is ze 

 filtreerbaar en onzichtbaar. 



De ziekte komt overal voor, uitgezonderd in Australië, en 

 is, niet zoo zeer om haar kwaadaardigheid als wel om de 

 tijdelijke schade, die ze aanricht, en de groote besmettelijkheid, 

 zeer gevreesd. 



Doodelijk is zij in den regel niet; soms komen sterfgevallen 

 voor onder kalveren, een enkele maal ook heeft de ziekte een 

 zeer boosaardig karakter en sterven er vele dieren, maar regel 

 is toch, dat ze vrij goedaardig verloopt. 



Al bestaat nu geen direct levensgevaar, zooals gezegd, is toch 

 de schade soms groot. Nemen we maar eens aan, dat onder 

 het vee van een suikerfabriek in den maaltijd mond- en 

 klauwzeer uitbreekt, dan bestaat er kans, dat het werk dagen 

 lang moet worden stop gezet, omdat de sapi's het riet niet 

 naar de fabriek kunnen brengen. Dat beteekent een schade 

 van duizenden guldens. Breekt de ziekte uit op een stal 

 met melkvee, dan is ook dat weer schadelijk voor den eigenaar, 

 omdat de dieren tijdelijk bijna geen melk meer geven en ook 

 na genezing de oude hoeveelheid niet meer wordt verkregen; 

 bovendien mag de melk niet of alleen gekookt verkocht 

 worden, hetgeen ook alweer bezwaren meebrengt. Is het 

 een stal met slachtvee, waarop de ziekte zich voordoet, dan 

 zien we, dat door vermagering der dieren het gewicht en 



