— 242 



In de (Z-vakken waren een aantal der stammen afgebroken. 

 De stompen waren opnieuw uitgeloopen, en hadden eenaan- 

 tal kleine takjes gevormd. 



Alvorens tot den worteloogst over te gaan, werd een telling 

 gehouden van het aantal stammen, dat bij elke methode was 

 ontstaan. 



Het bedroeg voor de verschillende vakken bij : 



a 1Ö7, 104, 108, 98 en 91 of totaal 508 



b 91, 111. 110, 102 



c 105, 95, 101, 103 



cl 102, 103, 103, 101 



e 202, 197, 201, 166 



zoodat zich bij e verreweg het grootste aantal uitloopers 

 had gevormd. De verschillen zijn voor de andere vakken zoo 

 gering, dat ze waarschijnlijk binnen de grenzen van de waar- 

 schijnlijke fout vallen. 



Vervolgens werden 50 willekeurige stammen met blad en 

 al gewogen, om na te gaan, welken invloed het planten op 

 het vormen van de bovenaardsche deelen had gehad. 



50 willekeurige stammen wogen bij : 



a 62,5 K.G. 



b 55,4 , 



c 67,3 „ 



d .' 58,6 „ 



e 43,4 „ 



zoodat we het gewicht van de bovenaardsche deelen mogen 

 taxeeren per plant op: 

 voor a 2,126 K.G. 



„ & 1,928 „ 



„ c 2,219 „ 



„ d . . . . . 1,902 „ 



n e 2,714 „ 



Opvallend zijn de lage cijfers, welke wij bij b en cl vinden, 

 en het zeer hooge getal voor e. Rekenen we a op 100, dan 

 komen we voor b op 90.7, c op 104.3, d op 89.4 en e op 127.6. 

 Dat we bij b zoowel als bij d een laag cijfer voor het gewicht 

 van de bovenaardsche deelen zien, mag een voordeel voor 

 deze methoden worden genoemd; hoe minder stof er onnoodig 



