— 254 — 



De naam djmvan, die op gierst {djaiva) gelijkend gran beteekent, 

 is merkwaardig, omdat hij misschien aanduidt, aan welke gierstsoort 

 het eiland Java zijn naam heeft ontleend. (Zie VETH, J^l TOl, 2e druk 

 I. pag. 2 en vlg.) De eenige gierstsoort, waarop P. Crus Galli veel 

 gelijkt, is de in Engelsch-Indië nog heden ten dage gekweekte onge- 

 naaide cultuurvorm er van, door Roxburgh alsPanicumfru- 

 mentaceum beschreven. Mogelijk was deze vorm de vroeger ook op 

 Java verbouwde gierst, in welk geval het veelvuldig voorkomen op 

 de sawah's van Panicum Crus galli, den wilden stamvorm er 

 van, geen verwondering kan baren. Een tweede gierstsoort, nog he- 

 den ten dage in kleine hoeveelheid op Java verbouwd en door de 

 bevolking gegeten, Setaria italica, wordt wegens de kleine kor- 

 rels djawawoet = djaiva aivoet, fijnkorrelige gierst genoemd. Andere 

 gierstsoorten komen op Java noch in 't wild noch gekweekt voor. Dat 

 met de oorspronkelijke gierst Sorghum vulgare — Andropó- 

 gon Sorghum bedoeld zou kunnen zijn, zooals Greshcff blijkbaar 

 niet onmogelijk achte (Zie VETH. 1. c. pag 7 in ann.) dunkt mij niet 

 waarschijnlijk. 



Gagadjadn. dat men met olifantsgras zou kunnen vertalen, zal wel 

 zinspelen op het uitsteken der Pa nicum-bloei wijzen boven de rijst. 



In Nederland: Hanepoot,-Hanevoet,-IJsgras,-Noor7na7inen, Split- 

 gras^- Vogelgras^- Vogelvoet. 



Elders: Barnyard-grass (Amerika), Cocksfoof^) (Engeland), 

 HahnevfussMrse,-Hühnerhirse,-Stachelhirse. 



Botanische literatuur en Afbeeldingen. 



Agricultural Gazette of New-South- Wales II, p. 172, plate XX. 



Ascherson und Graehner, Synopsis der Mitteleuropaischen Flora II, 

 pars I (1S99), pag. 69. 



Baker, Flora of Mauritius 438. 



*Baxter, Britisch Bctany VI, 462. 



Bentham, Flora Hongkongensis 4ti (als P. Crus galli),-^6s (als P. 

 stagninum) Flora Australiensis Vil, 479. 



Boerlage, in Annales du Jardin Bot. de Buitenzorg, VIII, 56. 



Boissier, Flora Orientalis V, 435. 



Büse, in Plant. Jungh. 370 (als Echinoehloa Crus gallï),-ZTi (als 

 Echinochloa stag7iina). 



Cheeseman, New-Zealand Flora 1089. 



De Clercq, Plantkundig Woordenboek pag. 298, no. 2578. 



Cooke, Flora of the Presidency of Bombaj', II, 930 {als P. stagninwn). 



*Curtis, Flora Londinensis I, 21. 



Doell, in Flora Brasil. II, pars 2,140. 



Duthie, lUustrations Indigenous Foddergrasses tab. 5. 



1) In Australië is dit echter de naam van Dactylis glomerata. 

 *De aldus gemerkte literatuur heb ik niet kunnen raadplegen. 



