— 278 — 



Volgens Lamakck zijn — daar de nieuwe eigenschappen 

 door de behoefte ontstaan — deze eis ipsis nuttig, voor de 

 soort gunstig, en berust dus de evolutie op voortdurende 

 vorming van nieuwe gunstige eigenschappen. 



In dezen vorm — aldus Dr. Lotsy — telt het Lamarckisme 

 thans wel geen aanhangers meer, maar wel zijn er nog velen, 

 die, m. i. ten onrechte, gelooven aan een vererving van ver- 

 kregen eigenschappen. 



Darwin, die de zwakke zijde — het ontbreken van ieder 

 ejiperiment — van Lamarck's theorie duidelijk in het licht 

 stelde en ze sans phrase verwierp, heeft desalniettemin eene 

 theorie opgesteld, die menig punt van overeenkomst met die 

 van Lamakck heeft, ja zelfs gaf hij — hoewel in zeer beperkte 

 mate — de verervingsmogelijkheid van verkregen eigenschap- 

 pen toe. 



Zien wij slechts, hoe Darwin zich het ontstaan der soorten 

 denkt. 



Ook hij ziet in tusschen vormen overgangsvormen; ook hij 

 onderscheidt niet scherp tusschen erfelijke en niet-erfelijke 

 variëteiten ; ook hij zoekt de oorzaken voor het variëeren in 

 laatsler instantie in de uitwendige omstandigheden. 



Waar de uitwendige omstandigheden Tolgens Lamarck — 

 onder den mystieken invloed der behoefteo, de variaties a^<i?d 

 in voor de soort gunstige richting drijven, daar is Darwin's 

 opvatting veel wetenschappelijker, veel causaler: volgens 

 hem zijn wel de omstandigheden oorzaak van het optreden 

 van variaties, maar deze variatie geschiedt niet uitsluitend, 

 zelfs niet eens overwegend, in gunstige, maar evengoed in 

 ongunstige richting, de variabiliteit is, zooals hij het uit- 

 drukt, alzijdig. 



De soort vormt dus, volgens Darwin, in alle richtingen 

 min of meer erfelijke afwijkingen van de norm: de varië- 

 teiten. 



Waarom zijn dan, deze vraag dringt zich als vanzelf aan 

 ons op, deze toch alle min of meer erfelijke afwijkingen, die 

 Darwin variëteiten noemt, geen nieuwe soorten ? 



Juist omdat zij slechts min of meer erfelijk zijn, omdat 

 hun erfelijkheid nog niet volkomen \ê, doordat zij, van tijd 



