— 2S1 — 



wij ze thans noemen — zijn, en dat de werkelijke eenheden 

 van het systeem, zijn soorten, constant zijn. 



Men zou nu meenen, dat zoo fundamenteele ontdekkingen, 

 die bovendien van andere zijde door proeven gesteund werden, 

 den grootst denkbaren invloed op onderzoek en onderwijs 

 moesten hebben gehad. Verre van daar; nog heden ten dage 

 houden verreweg de meeste botanici vast aan de soorten 

 van LiNNé. Vraagt men: waarom, dan is het antwoord reeds 

 door JoRDAN gegeven : uit gemakzucht. 



Het vaststellen, dat men met een soort in den zm van 

 JoRDAN, met een zaadvaste, niet variabele eenheid, te ma- 

 ken heeft, kan niet geschieden door onderzoek van eenig 

 herbariummateriaal, maar vereischt proefnemingen. En die 

 nemen de systematici niet. Zelfs nu nog zijn er, die het 

 wagen te beweren, dat systematiek zonder experiment mogelijk 

 is, ja zelfs worden nog nieuwe systematische inrichtingen — 

 zooals bv. 's Rijks Herbarium te Leiden — gebouwd, zonder 

 dat daarbij gelegenheid bestaat om experimenteel de grond- 

 vraag van alle systematiek, het fundament, waarop het geheele 

 gebouw der systematiek wordt opgetrokken, te onderzoeken. 



Maar niet alleen voor de systematiek, ook voor de evolutie- 

 leer is het zeer te betreuren, dat men aan Jordan's proeven 

 zoo weinig aandacht geschonken heeft; dat men niet, in plaats 

 van veel onnoodig getheoretiseer op losse gronden, op de door 

 hem gelegde basis is voortgeschreden. 



Immers na Jordan kwam de evolutie-leer weer geheel in 

 het speculatieve vaarwater. 



Deze speculatieve periode in erfelijkheidsvragen begon 

 met Darwin's pangenesis-hypothese, welke leert, dat ieder 

 orgaan eigen kiemen vormt, waardoor het voortgeplant wordt, 

 en dat al deze kiemen zich vereenigen in de voortplantingscel- 

 len, waarheen zij zich verplaatsen. 



De Vries vereenvoudigde deze hypothese door aan te nemen, 

 dat in iedere cel een compleet stel kiemen (pangenen) aanwezig 

 is, zoodat deze niet van het orgaan naar de voortplantingscel- 

 len behoeven verplaatst te worden. 



Op deze hypothetische pangenen-leer nu heeft De Vribs 

 een eveneens hypothetische evolutie-theorie opgebouwd. 



