— 280 — 



In de Lamarckiana zijn de „rautanten" reeds 

 aanwezig; iioe zij daarin gekomen zijn, weet nie- 

 mand; de veronderstelling, dat er vroeger La- 

 raarckiana's hebben bestaan, die niet „muteer- 

 den", maar na eene voorbereidende prerautatie- 

 per.iode aan het muteeren sloegen, is een bloote 

 veronderstelling, en niets anders. 



De mutatie-theorie onderscheidt zich dus volstrekt niet 

 gunstig van het Darwinisme of eenige andere evolutie-theorie, 

 doordat zij een experimenteele basis zou hebben, terwijl 

 de andere theorieën zuiver hypothetisch zouden zijn, de mu- 

 tatie-theorie is niets meer en ook niets minder 

 dan een scherpzinnige hypothese. 



Wij hebben gezien — aldus besluit dr. Lotsy zijn critiek op de 

 mutatietheorie — dat er geen sprake van is, dat De Vries het 

 bestaan van erfelijke variabiliteit experimenteel bewezen heeft. 



Waar nu alle pogingen, om het bestaan van variabiliteit 

 aan te toonen, gefaald hebben, daar ligt het de voor hand 

 aan te nemen — en Lotsy is er zelfs van overtuigd dat erfe- 

 lijke variabiliteit niet bestaat. Geheel in overeenstemming 

 met deze opvatting handelen eigenlijk ook zij, die — zooals bv. 

 Baub, Nilsson Ehle enz. — wel aan eene erfelijke variabiliteit 

 heeten te gelooven; want bij de berekeningen hunner kruisin- 

 gen nemen zij altijd aan, dat de vormen, waarmede zij experi- 

 menteeren, niet variëeren ; anders toch zouden de resultaten 

 hunner proeven nooit bepaalde constitutieformules kunnen 

 opleveren. 



Wij moeten dus weer de vraag stellen : bestaat er nu ten 

 slotte erfelijke variabiliteit of bestaat deze niet? 



JoEDAN poneerde op grond zijner proeven de stelling, dat 

 zaadvastheid het criterium is voor soortszuiverheid. Alle 

 schijnbare variabiliteit is voorgespiegeld, omdat men werkt 

 met een mengsel van elementaire soorten of zuivere lijnen, 

 zooals men tegenwoordig veelal zegt. 



Mfndel toonde met zijne proeven het fundamenteele feit aan, 

 dat er twee groepen van organismen bestaan : raszuivere, die 

 slechts één soort van voortplantingscellen vormen, en hybride, 

 die méér dan een soort van voortplantingscellen vormen. 



