— 289 — 



Resumeerende — aldus Lotsy op blz. 84 — kunnen wij dus 

 zeggen : de eenige bekende wijze, waarop soorten 

 ontstaan, is door kruising, en deze vindt in de 

 natuur zoo algemeen plaats, dat zij, althans wat 

 geslachtelijk zich voortplantende wezens be- 

 treft, volkomen voldoende is om de evolutie te 

 verklaren. 



Vraagt men nu, in hoeverre deze kruisingstheorie — in- 

 dien zij juist is — invloed heeft op onze opvatting omtrent 

 evolutie, dan antwoordt Lotsy daarop, dat het vanzelfspre- 

 kend is, dat deze invloed niet gering zal zijn. 



Zoowel het Lamarckisme, als het Darwinisme, als de mu- 

 tatietheorie van De Vries zijn, in hun tegenwoordigen 

 vorm, onhoudbaar, daar zij alle op een of anderen vorm 

 van erfelijke variabiliteit berusten en er geen spoor van 

 bewijs voor het bestaan van zoodanige erfelijke variabiliteit 

 bestaat. 



De selectie-theorie van Darwin blijft in zooverre bestaan 

 als inderdaad de strijd om het bestaan, in laatste instantie, 

 bepaalt, welke vormen in leven blijven, maar dit geschiedt 

 op geheel andere wijze dan Darwin dacht. 



Volgens de kruisingstheorie bestaat er geen variabiliteit; 

 met het geboren worden van nieuwe vormen hebben uit- 

 wendige omstandigheden niets te maken ; ook al bleven de 

 omstandigheden millioenen van jaren precies dezelfde, toch 

 zouden bij iedere kruising nieuwe soorten ontstaan, die kant 

 en klaar in de wereld gezet worden. 



Mutatietheorie en kruisingstheorie stemmen dus daarin 

 overeen, dat nieuwe soorten kant en klaar in de wereld ge- 

 zet worden, er dus van aanpassing, in de gewone beteekenis 

 van het woord, geen sprake kan zijn. 



De strijd om het bestaan speelt, zooals De Vries terecht 

 zegt, slechts een uitroeiende rol; dat wil zeggen onder 

 de vele nieuwe soorten, die ontstaan, blijven slechts 

 die leven, die toevalligerwijze eigenschappen bezitten, die 

 hen in st?.at stelleii c:n cnder de omstandigheden, waaronder 

 zij geboren worden, te blijven bestaan. 



