— 290 — 



De sterkste wijziging io opvattiogen brengt de kruisings- 

 theorie, indien zij jaist is, op liet gebied der afstamningsleer. 

 Zoolang men meende, dat twee veel op elkaar gelijkende 

 vormen nader verwant waren dan twee weinig op el- 

 kaar gelijkende, en zoolang men meende, dat tusschen twee 

 soorten ook inderdaad overgangsvormen waren, zooals 

 Lamarck en Darwin dachten, kon men, gesteld men bezat 

 alle overgangsvormen, een stamboom precies construeeren. 



Er is echter geen enkele reden meer om aan te nemen, dat 

 samenvatting van op elkaar gelijkende vormen hetzelfde is 

 als samenvatting van verwante vormen, nu men door de 

 bij kruising opgedane ervaring weet, dat gelijkenis geen 

 maatstaf voor verwantschap is. 



Vooropstellende, dat in het evolutievraagstuk slechts één 

 ding vaststaat, nl. dat soorten door kruising ontstaan, en dat 

 geen enkele andere wijze van soortsvorming bewezen is, gaat de 

 schrijver tenslotte over tot de meer algemeene bespreking 

 van het evolutie-vraagstuk en resumeert dit in twee pun- 

 ten, welke tenminste ook een verklaring vragen, nl. 



CL het ontstaan van het leven. 



h. de ontwikkeling van de lagere dier- en plantengroepen 

 tot de hoogere. 



De schrijver is er zich volkomen van bewust, dat hij zich 

 daarbij op zuiver hypothetisch terrein begeeft. Niemand, 

 zoo zegt hij, is er nog in geslaagd, een levend wezen, hoe 

 eenvoudig ook, synthetisch te doen ontstaan ; niemand is er 

 ook nog in geslaagd, een der zoogenaamde lagere planten- of 

 diergroepen tot een hoogere te vervormen. „Soorten" hebben 

 wij zien ontstaan, zelfs wel eens vormen, die men tot een 

 ander Linneon (Linneaansche soort) zou kunnen brengen, 

 maar nooit een vorm, die tot een andere familie, laat staan 

 tot een andere klasse, zou mosten gebracht worden, dan de 

 soorten, uit wier kruising zij ontstond. Wat dus volgt, is, op 

 op zijn best — zoo zegt met groote eerlijkheid de schrijver 

 zelf — de uiteenzetting van de wijze, waarop wij ons kunnen 

 voorstellen, dat de evolutie — op grond van het weinige, dat 

 wij daarvan weten, — verloopen. is. 



Wij zullen deze theoretische uiteenzettingen van den schrij- 



