— 294- — 



wordt ingebracht, dat deze, wat het experiment betreft, ge- 

 baseerd is op een vorm, wiens schijnbare mutanten ontston- 

 den als gevolg van de hybride natuur der moederplant. 



Deze critiek is juist. Reeds de Vries heeft in zijne „Muta- 

 tionstheorie" op blz. 1 — 150 onder den titel „Eine Revision 

 der Tatsachen" den staf gebroken over de Selektietheorie, 

 en de bewijzen bijgebracht, dat de feiten, waarop men haar 

 meende te kunnen baseeren, ten eenenraale onjuist werden 

 uitgelegd. De fiuktueerende, continue variabiliteit is voor het 

 ontstaan van nieuwe soorten waardeloos; de door selectie van 

 uitersten verkregen vormen zijn niet constant. Heel de te- 

 genwoordige wetenschappelijke selectie trouwens is gebaseerd 

 of het feit, dat nieuwe vormen niet door selectie in den Dar- 

 winistischen zin ontstaan. De selectie, welke door den strijd 

 om het bestaan wordt uitgeoefend, schept niets nieuws, zij 

 roeit slechts uit, zij werkt als een zeef, waardoor al wat scha- 

 delijk is wordt tegengehouden. 



Dat de mutatietheorie van de Vries in de oogen van Lotsy 

 geen genade kan vinden, moge den Nederlandschen lezer ver- 

 bazen, wie in de buitenlandsche literatuur geen vreemdeling 

 is, verwondert er zich niet over, dat de schrijver ook deze 

 theorie niet meer dan een scherpzinnige hypothese noemt. 

 Van alle zijden is men met argumenten komen aandragen 

 om de hybride natuur van Oenothera Lamarckiana aan te 

 toonen, en terecht zegt Plate dan ook in het artikel over 

 Descendenztheorie in het Handbuch der Naturwissenschaften 

 (1914): „Die Ansichten von de Vries sind auch insoferu 

 verfehlt, als die Oenothera Lamarckiana sich mit gröszter 

 Wahrscheinlichkeit als ein Polyhybrid entpuppt hat." 



Het is juist gezien, en het is goed, dat wij daaraan telkens 

 weer herinnerd worden, dat eenerzijds de continue variabiliteit, 

 welke als modificatie door de omstandigheden is op te vatten 

 en buiten het kiemplasma omgaat, waardeloos is voor de se- 

 lectie, en dat aan den anderen kant op het gebied der dis- 

 continue variabiliteit, der plotselinge veranderingen, der mu- 

 taties, het exacte bewijs van het ontstaan der soorten nog 

 niet gebracht is, maar we ons nog moeten vergenoegen met 

 voorbeelden van min of meer twijfelachtige betrouwbaarheid. 



