— 298 - 



het onstond, terwijl de nieuwe soorten, door kruising ont- 

 staan, dezelfde eigenschappen bezitten, alleen ia andere rang- 

 schikking. 



De gangbare theorieën, die met factoren, genen en derge- 

 lijke werken, en het organisme min of meer beschouwen 

 als een mozaiek, waarvan de deelen van plaats kunnen wis- 

 selen, geven dan ook een voorstelling, die zich meer bij de 

 feiten aansluit dan de theorie van Lotsy, dat het organisme 

 op de wijze van een samengestelde chemische verbinding in 

 deelen van ongelijke grootte kan uiteenvallen. Het merk- 

 waardige van Mendel's kruisingsproeven is juist de ontdek- 

 king, dat iedere eigenschap van een organisme bij kruising 

 zich geheel onafhankelijk van de andere eigenschappen ge- 

 draagt, en bij overgang in een nieuwe combinatie met an- 

 dere eigenschappen daarin weer onveranderd te vooi schijn 

 komt, dus precies het tegenovergestelde van wat wij gewoon- 

 lijk zien gebeuren bij chemische verbindingen. 



De gebruikelijke theorie of werkhypothese in erfelijkheids- 

 vragen, de theorie van de stoffelijke dragers der erfelijke 

 eigenschappen, welke met allerlei verschillende namen (idi- 

 oplasma, kiemplasma, pangenen, genen) worden aangeduid, 

 steunt voornamelijk op tweeërlei groepen van feiten. 



Vooreerst het feit, dat er stoffelijke deeltjes (in laatste 

 instantie, voorzoover mikroskopisch waarneembaar, de chro- 

 matinekorrels) in de celkern zijn, voor iedere soort met een 

 specifieke struktuur en in een specifiek aantal in chromoso- 

 men vereenigd, waarvan bij iedere celdeeling door een uiterst 

 ingewikkeld proces een zorgvuldige verdeeling plaats heeft, 

 terwijl aan de vorming der geslachtscellen een even zorg- 

 vuldige halveering van hun aantal vooraf gaat, welke door 

 de verdubbeling bij de bevruchting weer gecompenseerd wordt. 

 De tweede groep van feiten, welke, naar men zich voorstelt, 

 van deze mikroskopische gebeurtenissen het makroskopische 

 resultaat te zien geeft, is het complex van feiten, dat naar 

 Mendel genoemd is. De bij bastaardeering waargenomen ver- 

 schijnselen geven volkomen den indruk, dat iedere eigen- 

 schap als een afzonderlijke eenheid moet worden opgevat 

 (die dan door één stoffelijken drager bepaald zou worden), 



